sobalı ev

Çocuklukta güzeldir.
Hiçbir sorumluluğunuz olmadığında, tek işinizin oturup çizgi film izlemek olduğu dönemlerde güzeldir sobalı ev.
Nokta!

Karda oynamaktan ayaklarım buz tutardı hissetmezdik ayaklarımızı o sobanın arkasına yatıp uyuduğum günler hala dün gibi. 25 sene geçmiş.

1980-90 yaşamların konforu dönemine göre değerlendirilmeli,elbette 2 gün dağ evinde soba çok güzeldir,yoksa zikerler sobayı,eskiler bilir ankarada 2 oturma odası salonda olurdu ısınma için,sobamız salondaydı odaların birinde dedem,ebem birinde anne,babam,salonda ben ve 3 kardeşim yerde yatardık,yalnız bizim evin bir güzelliği vardı,bizim banyoda tüplü şofben vardı o zaman herkesde yoktu ve kışın duşa girenler için babam odun sobasını yakardı,zaten bize banyo sadece pazar akşamıydı,banyo hamam gibi olurdu.

odanın içi 50 derecedir. Odanın dışı ise -50 derecedir.
Eziyetlidir, rahmetli anneannemin evinde çok kova indirip kaldrımışlığım var. Günde iki kova yakılırdı. Bazen de yerine göre üçtü bu.
Sadece ekmek kızartması ve kestanesi güzel olurdu.

özlenendir.

görsel

(bkz: bizim ev)

Gidem Bi kaç odun daha atam.

Kurması, sökmesi, doldurması, boşaltması zahmetli olsa da yaydığı sıcaklık zevk veriyor. Evde birden çok radyatör de bulunsa sobanın ısıttığı gibi ısıtamıyorlar bazı zaman.

Sabah yataktan çıkmama isteğinin zirvesini yaşatır.

Küçükken taşradaki lojmandan bozma evlerde çok kalmıştık mecburen…hey gidi günler hey…bereket karbonmonoksit zehirlenmesinden geberip gitmedik çok şükür.