smirne

hayata çok olumlu baktığı her halinden belli olan, pek kültürlü, pek dolu bu sözlüğe bir kaç beden büyük gelen bir yazar.
insan yazdıklarında hem gazetelerin haftasonu eklerinde bolca bulunan kültür sanat yazılarını okurken hissettiği o; bitse de gitsek tadındaki hisse kapılıyor, hemde "yahu çok az yazıyor keşke sözlüğe daha fazla girip yazsa" diye düşünüyor.
aradaki çelişkiyi henüz anlayabilmiş değiliz. lakin şu kesin; tipik izmir'li üslubu ile yazdığı yazıları insanda prozac etkisi yapıyor. hem dünyaya daha bir lay lay lom bakıyorsunuz, hem de sıkılıyorsunuz.