sevmek

Saf bir şekilde bir tek çocukluk aşkını seversin ama yetişkinlikte bir kez seversin, fazlası olmaz. O yüzden saf duygularla sizi seven insanla mutlaka evlenin. Eğer o kişiyi kaçırırsanız hayat boyu sadece ararsınız.

Kötülükle dolu olanların yapabileceği bir şey değil. Onlar nefretten besleniyor. Ruhu ve bedeni sömürmek sevgi olamaz.

insanın birine sadece bakması değil, onu kendi iç dünyasında bir yere yerleştirmesidir. bazen bir insanı, bazen bir şehri, bazen bir sesi, bazen de artık geri gelmeyecek bir anı kalbinin içinde yaşatmaktır. sevmek, aklın “gerek yok” dediği yerde bile kalbin usulca “biraz daha” demesidir.

sevmek, birini kusursuz sanmak değil; kusurlarını görüp yine de ondan vazgeçememektir. bazen yanında olunca huzur bulmak, bazen uzağında kalınca eksilmektir. insan sevince sadece karşısındakini düşünmez; onun iyi olup olmadığını, neye güldüğünü, neye üzüldüğünü, hangi kelimeye kırıldığını da düşünür. yani sevmek, bir insanın varlığını kendi hayatının sessiz alışkanlığı haline getirmektir.

sevmek bazen sahiplenmek sanılır ama aslında en zor tarafı özgür bırakabilmektir. çünkü gerçek sevgi, “benim ol” demekten çok, “iyi ol” diyebilmektir. insan sevdiğini kaybetmekten korkar ama onu boğmamak için de kendi korkusuyla savaşır. bu yüzden sevmek sadece güzel bir his değil, aynı zamanda ağır bir sorumluluktur. insanın egosuyla kalbi arasında kurulan ince bir köprüdür.

sevmek, bazen dünyanın en basit şeyi gibidir; bir mesaj beklemek, bir ses duymak, kalabalıkta onu aramak, adı geçince istemsizce susmak gibi. bazen de dünyanın en karmaşık şeyidir; gururla özlem arasında kalmak, gitmek isterken kalmak, unutmak isterken daha çok hatırlamak gibi.

kısacası sevmek; bir insanın başka bir insanda kendine ait olmayan bir yurt bulmasıdır. bazen iyileştirir, bazen yaralar. bazen insanı çoğaltır, bazen eksiltir. ama gerçekse, insanın içinden kolay kolay sökülüp atılamaz; çünkü sevmek, kalbin birine “sen geçtin ama izin kaldı” deme biçimidir.

Sevmek, insan olmanın en temel, en derin ve en karmaşık deneyimlerinden biridir. Sevmek, sadece birine ya da bir şeye duyulan ilgi değil, aynı zamanda anlam, bağ ve varoluşun kendisiyle kurulan bir ilişkidir. Sevmek, ruhun dilidir; sözcüklere sığmayan, bedenle, kalple ve zihnin en ince kıvrımlarıyla hissedilen bir eylemdir.

Sevmek, çoğu zaman karşılık beklemeden verilen bir armağandır. insan sevdiğinde, yalnızca kendini değil, sevgiyi de çoğaltır. Sevgi, bir başkasının varlığında anlam bulur; ama aynı zamanda kendimizi daha bütün hissettiğimiz bir aynadır. Sevmek, hem bir teslimiyet hem de bir özgürlüktür; teslimiyet, sınırlarımızı bir başkasına açmaktır, özgürlük ise sevgiye koşulsuzca izin vermektir.

ben onu sevdiğim için mi gözleri bu kadar güzel yoksa gözleri çok güzel olduğu için mi onu seviyorum. ah.

buyuk buyuk sevin. korkmayın. sevmek harikadır;)

(bkz: evlat olsa sevilmez)

çevre, ki bunlar ankarada iki mahalle, hem yazdıklarımdan şikayetçiler, hem de aynı şeylere devam ediyorlar. Bu mantıksız.

Evet ne diyorduk. Tamam ilgi biraz şımartıyor ve iki üç kişi dışında isim de vermedim. Ama hem bu yazılar sebebiyle eleştirip hem de aynı şeyleri yapmak ya çok sevdiğini ya da tuzak kurduğunuzu gösterir. Gerçek tuzak nedir bilir misiniz? Gerçek tuzak affetmektir. Mesela ben onlarca kişiyi affettim.

Hiçbirini incitmediğim halde aşkını gizleyen bizden değildir.