sevil de sevme

türk sanat müziği klasiklerinden bir eser.

sözler;

sevil neşelen, sevme yanarsın
bir sarı saçı okşar kanarsın
o bir gölgedir varlık sanarsın
sevil de sevme
ağlama ağlat
yoksa zehrolur bu tatlı hayat.

sevda çölünden geçerse yollar
bütün bir ömür ah ile dolar
inan ki gençlik gülden tez solar.
sevil de sevme
ağlama ağlat
yoksa zehrolur bu tatlı hayat.

özellikle zeki müren ve emel sayın yorumu dinlenmelidir.

vicdansız kalplerin şarkısıdır. eğer kişinin canı çok yandıysa kendisine felsefe edineceği en doğru eserlerden birisidir.

Şıpsevdi gönüllerin şarkısıdır, Göksel'in yorumu da güzeldir.

kötü bir şarkıdır zira sevilip sevmemek mümkün değildir aynı zamanda bencilce bir harekettir.

inanılmaz doğru önermeler içeren türk sanat müziği eseridir.

"sevil neşelen, sevme yanarsın", "sevil de sevme, ağlama ağlat, yoksa zehr olur bu tatlı hayat" : e öyle değil midir? sevildikçe, size gösterilen ilgiyle şımarır, mutluluktan ölürsünüz. ama sevdiğiniz an kıskançlıklar, paranoyalar hele bir de karşı tarafın umursamazlığı girerse tam bir acı çekme evresi başlar. gerçekten de yanarsın ve hayat zehir olur.

o yüzden kendinizi aşka ve o kişiye kaptırmaya başladığınız an açıp da dinlemeniz gereken şarkıdır.

anlamları çok derin olan güzel bir türk sanat müziği.

nihavend şarkıdır. emel sayın'dan dinlemek ayrı bir haz verir. aşk acılarının tarifini yapan güftesi ve ruhu okşayan nağmeleri ile tesellidir.

(bkz: saadettin öktenay)

''bir sarı saçı okşar kanarsın
o bir gölgedir; varlık sanırsın...''

hadi devamına bir roman yaz, zerre sırıtmaz.