sarma içi

zamanında komşu kadınlar toplanarak tencere tencere sarma sararlardı, imece usulü işte. o zamanlarda elimiz içe her uzandığında kadınlardan bi tanesi azarlardı 3 5 kaçamak lokmadan başka yiyemezdik.

şimdi mi? şimdi içi kendim yapabiliyorum, elime vuran kimse de yok. ama midemin tam ortasında kocaman bi reflüm var. bırakın iç yemeyi, pişmiş sarmayı bile yiyemiyorum. *

limon sıkılarak yenmesi farz olan dünya güzeli. zeytinyağlı olacak tabi!

antakyada kısır'a verilen bir isim sarmiçi şeklinde telfuz edilir.

izmirde kısır yerine verilen isimdir. Bir nevi izmirlilerin kısırıdır. içinde bol yeşillik bulunur ve sulu olur. Tadı harikadır.

En az pişmiş sarma kadar harika gelir küçükken ama büyüdükçe, o içi yemek serbest olunca eski tadı kalmamıştır hala güzeldir fakat döner gibi köfte gibi küçükken daha güzeldir işte.

Dünyanın en güzel şeylerinden biri.

Geldi gene gece acıkmaları..

ufff yerim seni bee.