bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202634
- jelibon yemek zararli midir4
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması35
- sözlük yazarlarının kekleri12
- arkadaşlar bakar mısınız bi17
- 50 bin tl maaş yeterli mi8
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet22
- siyasal islamcılar5
- traveler of secret moments entryni beğendi5
- yabancı kadınla evlenmek9
- kopya çekmenin etiği7
- eski nickimi özlüyor olmam12
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç8
- askerde çatışmaya giren var mı2
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- kumar bağımlılığı5
- ev genci23
- yapay zekanın her şeye saldırmaya başlaması2
- bir anda hayatını değiştirmek5
- dul kadının çocukları5
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı12
- yemeden içmeden uyumadan yaşamak3
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması11
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek7
- 19984
- ibrahim tatlıses4
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- yeni nesil ilişki terimleri5
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- şafak sezer e gülen insan5
- zall'ın ne olur geri dönün diye mail atması4
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- sözlük yazaralarının çalamadığı enstrümanlar3
- kahve içince insanın kakasının gelmesi5
- elimizde kalan tek nick teknik11
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı3
- anın görüntüsü23
- dünya prenses günü3
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- akit gazetesi5
- zall'ın yuvarlak bir nesneye benzediği gerçeği3
- gecenin şarkısı13
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
- catstark'ın inanılmaz top kontrolü3
- 20034
- köyünü özlemek5
- yazarların ileride yapmak istediği ev15
- istanbul da yapılabilecek aktiviteler8
tebessüm edip bin pişman olan yazar.
bakkala gidiyorum diye çıktı, gidiş o gidiş.
(bkz: #15459565) en güzel cevabı başkanımızın gülüşüyle vermiş fenerbahçeli yazar. ayarcıdır kendisi.
malum maç sonrası ortalarda olmayan yazar.
hocam ses ver merak ettik yahu.
hocam ses ver merak ettik yahu.
hoşsohbet ve samimi insan. tanıdığıma memnun olduklarım arasında...
delikanlı adam. kefil olunası kişilik.
bu başlığa gelip bir daha delikanlı adamdır esprisi yapan yazarların, iki dünyada iki yakası bir araya gelmesin. hayatları boyunca ah desinler, oh demesinler. *
hakkında bu kadar entry girilince delikanlı sandığım yazar.
lan beni de benzettiniz kendinize.
özür dilerim kardeş ama napayım, delikanlının biri kuyuya taş atmış 40 pembe tolga çıkaramamış.
biraz da bilgi içeriğiyle süsleyeliiim.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Delikanl%C4%B1m
biraz ifşa...
görsel
inşallah kızdır amaan delikanlıdır işte.*
lan beni de benzettiniz kendinize.
özür dilerim kardeş ama napayım, delikanlının biri kuyuya taş atmış 40 pembe tolga çıkaramamış.
biraz da bilgi içeriğiyle süsleyeliiim.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Delikanl%C4%B1m
biraz ifşa...
görsel
inşallah kızdır amaan delikanlıdır işte.*
hakında bu kadar entry girilince kız sandıgım yazar. degilmiş. delikanlı olmasımı? sikimde bile degil.
(#16027127) çok ileri görüşlü bir yazar.
Hayal gücü tavan yapmış, gerçekle hayal arasındaki ince çizgide yürüyen, bir gün kıçının üstüne düşecek olan yazardır.
Çok yakışıklı, kibar, düşünceli, nazik, sempatik, espritüel ama benim tipim olmayan zeki adamdır. *
Her gün habeleşmesek öleceğizdir, seviyoruz efenim, ne yapalım!
Tek ortak noktamız, aynı pogo olan yazar.
(bkz: benim o)
Çok yakışıklı, kibar, düşünceli, nazik, sempatik, espritüel ama benim tipim olmayan zeki adamdır. *
Her gün habeleşmesek öleceğizdir, seviyoruz efenim, ne yapalım!
Tek ortak noktamız, aynı pogo olan yazar.
(bkz: benim o)
(bkz: windows s7v7n)
mahallemizin en güzel kızıydı.
90 ların başıydı teknoloji yeni yeni hayatımıza girmeye başlamıştı. yüz yılın en soğuk kışları, yaz yaşanmıyordu. toprak sahalar vardı hafta sonları mahalle maçları oynanırdı kızların tezahüratları eşliğinde, s7v7n da gelirdi maçlarımızı izlemeye, ben sol açık olurdum. her güzel ortadan sonra ona bakardım alkışlıyor mu diye. en büyük gayem kendimi beğendirmek, ondan takdir kazanmaktı.
mahalleye geleli 2 ay olmuştu sadece, üst katımızdaki namık abiler taşındıktan 1 hafta sonra s7v7nlar geldiler. eşyalarını taşımada bile yardım etmiştim, sıcak kanlı bir insanım babası beni çok sevmişti. hanım bu çocuğu bizim kıza bile alalım demişlerdi. çok sevinmiştim beee ama uzun sürmedi umutlarım s7v7n ile odasında başbaşa kaldığımız zaman yıkıldı.
ben elimdeki koliyi bırakırken yere iç gıcıklayıcı sesi duyuldu ''siz gerçekten çok fakir misiniz?'' ne diyeceğimi bilemedim, bizim paramız yok gülcan mı desem diye düşündüm, adı gülcan mı amk. ağzımdan çıkan tek kelime ''peki'' oldu. başımı öne eğip çıktım odadan. mahallede konuşulanlardan anladığım kadarı ile babasının işleri kötü gitmiş mallarına haciz koyulmuş, o yüzden kısa bir süreliğine bizim mahallemize gelmişler.
daha sonraları da karşılaştık remziye ile. ama yüzüme bir kere bile bakmadı. o güne kadar; ben bakkaldan ekmek almış eve dönerken apartmanın kapısında remziye ile birisi tartışıyordu, kan beynime sıçradı benim. adamın remziye'nin kolunu büktüğünü görünce, adımlarımı hızlandırdım. çocuğu kolundan yakaladım, şaşıkınlıkla bana bakarken kafayı vurdum çocuğa, elini burnuna götürdü sanırım burnu kırılmıştı, çok bağırıyordu. ben remziye'yi kolundan tutup yukarı çıkardım asansörde bana olaydan bahsetti biraz, o heyecanlı heyecanlı anlatırken içimin yağları eridi. o çocuk rahatsız ediyormuş esas kızımızı, peşini bırakmıyormuş. benim gelmeme çok memnun olmuş, teşekür etmek için öpmeye niyetlenmişti ki asansörün kapısı açıldı. indi acele bir şekilde asansörden.
ertesi gün kapı çaldı, ben mutfaktaydım. kapıyı açtım, ayıcıklı pijaması ile remziye vardı kapının eşiğinde.
brad evde canım çok sıkıldı, odama gelip benle oynamak ister misin dedi?
"hep hep" diye garip bir ses çıkardım.
annem arkamda ağzı kulaklarında, komşu kızına bakıyordu, buyrun içeride dedi.
yok teşekkür ederim, bu halde gelmeyim. "hadi gitsene pogo" diye arkamdan itti annem beni.
odasında çıktığımızda komşu kızı bana hayallerinden bahsetmeye başladı, ünlü birisi ile evlenmek istediğinden, paris'te yaşamak istediğinden falan bahsetti. ben de anlatayım diye düşündüm, benim hallerim bisiklet almak vardı. sustum dinledim sadece. artık çok samimi arkadaş sayılırdık her gün buluşup mahallede geziyorduk. bizi konuşuyordu bütün mahalle, çok hoşuma gidiyordu bizi sevgili gibi görmeleri.
mahalle maçlarımızın asla kaçırmıyordu, o günde gelmişti maçımıza. biz golleri atarken sevinci görülmeye değerdi, maçtan sonra beni beklediğini fark ettim yanına gittim. ''senle konuşmamız lazım pogo'' dediğinde kötü bir şey olduğunu fark etmiştim.
taşınacaklarını anlattı, mallarının üstündeki hacizler kalkmış, eski evlerine gideceklermiş. zaten bu da son görüşmemiz oldu, hemen ertesi gün zengin hayatına geri döndü remziye'm, benim de elim şeyimde* kalakaldım.
90 ların başıydı teknoloji yeni yeni hayatımıza girmeye başlamıştı. yüz yılın en soğuk kışları, yaz yaşanmıyordu. toprak sahalar vardı hafta sonları mahalle maçları oynanırdı kızların tezahüratları eşliğinde, s7v7n da gelirdi maçlarımızı izlemeye, ben sol açık olurdum. her güzel ortadan sonra ona bakardım alkışlıyor mu diye. en büyük gayem kendimi beğendirmek, ondan takdir kazanmaktı.
mahalleye geleli 2 ay olmuştu sadece, üst katımızdaki namık abiler taşındıktan 1 hafta sonra s7v7nlar geldiler. eşyalarını taşımada bile yardım etmiştim, sıcak kanlı bir insanım babası beni çok sevmişti. hanım bu çocuğu bizim kıza bile alalım demişlerdi. çok sevinmiştim beee ama uzun sürmedi umutlarım s7v7n ile odasında başbaşa kaldığımız zaman yıkıldı.
ben elimdeki koliyi bırakırken yere iç gıcıklayıcı sesi duyuldu ''siz gerçekten çok fakir misiniz?'' ne diyeceğimi bilemedim, bizim paramız yok gülcan mı desem diye düşündüm, adı gülcan mı amk. ağzımdan çıkan tek kelime ''peki'' oldu. başımı öne eğip çıktım odadan. mahallede konuşulanlardan anladığım kadarı ile babasının işleri kötü gitmiş mallarına haciz koyulmuş, o yüzden kısa bir süreliğine bizim mahallemize gelmişler.
daha sonraları da karşılaştık remziye ile. ama yüzüme bir kere bile bakmadı. o güne kadar; ben bakkaldan ekmek almış eve dönerken apartmanın kapısında remziye ile birisi tartışıyordu, kan beynime sıçradı benim. adamın remziye'nin kolunu büktüğünü görünce, adımlarımı hızlandırdım. çocuğu kolundan yakaladım, şaşıkınlıkla bana bakarken kafayı vurdum çocuğa, elini burnuna götürdü sanırım burnu kırılmıştı, çok bağırıyordu. ben remziye'yi kolundan tutup yukarı çıkardım asansörde bana olaydan bahsetti biraz, o heyecanlı heyecanlı anlatırken içimin yağları eridi. o çocuk rahatsız ediyormuş esas kızımızı, peşini bırakmıyormuş. benim gelmeme çok memnun olmuş, teşekür etmek için öpmeye niyetlenmişti ki asansörün kapısı açıldı. indi acele bir şekilde asansörden.
ertesi gün kapı çaldı, ben mutfaktaydım. kapıyı açtım, ayıcıklı pijaması ile remziye vardı kapının eşiğinde.
brad evde canım çok sıkıldı, odama gelip benle oynamak ister misin dedi?
"hep hep" diye garip bir ses çıkardım.
annem arkamda ağzı kulaklarında, komşu kızına bakıyordu, buyrun içeride dedi.
yok teşekkür ederim, bu halde gelmeyim. "hadi gitsene pogo" diye arkamdan itti annem beni.
odasında çıktığımızda komşu kızı bana hayallerinden bahsetmeye başladı, ünlü birisi ile evlenmek istediğinden, paris'te yaşamak istediğinden falan bahsetti. ben de anlatayım diye düşündüm, benim hallerim bisiklet almak vardı. sustum dinledim sadece. artık çok samimi arkadaş sayılırdık her gün buluşup mahallede geziyorduk. bizi konuşuyordu bütün mahalle, çok hoşuma gidiyordu bizi sevgili gibi görmeleri.
mahalle maçlarımızın asla kaçırmıyordu, o günde gelmişti maçımıza. biz golleri atarken sevinci görülmeye değerdi, maçtan sonra beni beklediğini fark ettim yanına gittim. ''senle konuşmamız lazım pogo'' dediğinde kötü bir şey olduğunu fark etmiştim.
taşınacaklarını anlattı, mallarının üstündeki hacizler kalkmış, eski evlerine gideceklermiş. zaten bu da son görüşmemiz oldu, hemen ertesi gün zengin hayatına geri döndü remziye'm, benim de elim şeyimde* kalakaldım.
bildiğiniz hınzır. herşeye verilecek cevabı olan uslanmaz bir geveze o. yazdığı tamamen kurgusal hikayelerle hayal gücünün genişliğini gözler önüne seren, iyi kalpli, pozitif arkadaşıma komserinden sevgiler... delikanlılığın kitabı yazılsa...
gerçekten yağuşuklu, karizmatik aynı zamanda bulutların arasından insanı aşağıya yuvarlar gibi hissettiren* delikanlıdır. o kadar delikanlıdır ki....
tamam sustum*
tamam sustum*
niye benim böyle bir erkeem yok, neden böyle delüğanlılar bana meşaj atmaz dedirtebilir. delikanlı işte nolcak.
Ogle yemeklerinde 50 kaada lahmacun yiyen yazar.
delikanlı yazardır.
ha unutmadan not: her sabah kapımdan geçen gezici overlok arabası onunmuş.
ayrıca not: ergenmiş nik altına yazınca anladım.
ha unutmadan not: her sabah kapımdan geçen gezici overlok arabası onunmuş.
ayrıca not: ergenmiş nik altına yazınca anladım.
doğum günü böcüğü olmasına saatler kalan yazar.
(bkz: nickaltı coşturmak)
--spoiler--
ilk ben tebrikleyeyim dedim
--spoiler--
(bkz: nickaltı coşturmak)
--spoiler--
ilk ben tebrikleyeyim dedim
--spoiler--
nice senelere yazarıdır.
doğum gününden hemen önce kafa izni alması herkesleri yasa boğmuştur.
iyi ki doğmuşsun sayın yazar.
doğum gününden hemen önce kafa izni alması herkesleri yasa boğmuştur.
iyi ki doğmuşsun sayın yazar.
bir msn şifresidir.
iyi ki doğdun, iyi ki varsın. nice yaşlara.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com