rol yapmak

hayatta herkesin yaptığı şeydir rol yapmak ama kimse kabullenmez.
herkes ben doğalım, dürüstüm, açık sözlüyüm der. ama işin ucuna azıcık bir menfaat, ufacık bir kişisellik girdiği an, karşımızdakilere karşı yaptığımız yalandan gülümsemeler, yalandan muhabbetlerdir rol yapmak.

ne kadar iyi yaparsaniz o kadar ileri gidersiniz. bir yerden sonra rol yaptiginizi unutursunuz zaten.

rol yapmak zor geliyor, yanlis oldugunu mu dusunuyorsunuz? ahanda klavye, ahanda mouse ve tabii ki internet. aylarca yillarca oyalanabilirsiniz bunlarla.

insanlar kahramanları oynuyorlar; çünkü korkaklar. Azizleri oynuyorlar; çünkü kötü ruhlular. Suikastçiyi oynuyorlar; çünkü yanıbaşlarındaki komşularını öldürmek için yanıp tutuşuyorlar. insanlar oynuyorlar; çünkü doğuştan yalancılar...

kandırmaya yarar.

bir yalanı doğru göstermektir.

javier mascherano, pedro , sergio-busquets'in uzmanlaştıkları alan.

Rol yapmak birine ters ters bakarken o insanla göz göze geldiginizde masum masum gülümsemektir.

Hayatta yaşamak için yer buldurur ve de Mutlu eder insanı.düşünüyorum da yıllardır neden böyle olamamışım.gözümü kırpmadan bakışlarimi değiştirmeden yapabiliyorumm artık.tiyatroda bile yer alabilirim bu performansla.

sözlükte yapınca heyecanlı olmuyor çünkü çok kolay aq.

bir hikmet benol.

olduğu gibi değil başka biri gibi davranmak.

Herkesin hayatının bir noktasında olmuş olsa da yaptığı.

Özellikle iş hayatında yapılandır. Herkes kendine düşen rolü oynuyor. Bunalımda Bir arkadaş var. Gidip tuvalete osbir çekiyor. Sonra üstüne parfüm sıkıp, müşteri karşısına çıkıyor. Kurumsal firma çalışanı olarak prezentabl birini oynuyor.
Öğlen molasında ise küfürbaz haydo gibi saydırıyor.
Yemek Molasından sonra yine elit birine dönüşüyor.
Alem oyuncu olmuş, rol kesiyor. Bu nasıl hayat?