bugün
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı26
- uyudunuz mu10
- 31 karşıtları kripto dincidir3
- tayyip ölünce başa kim geçecek sorunsalı6
- evcimen olmak2
- kellikleriyle akılda kalmış isimler13
- çalışmadan yaşayacak gelirin olsaydı ne yapardın16
- tinto brass6
- bitcoin'in yeniden 60 bin doların üzerine çıkması3
- ciddi ciddi 31 çekene sapık diyen sapıklar7
- bir yazara entrylerinden aşık olmak24
- gecenin şarkısı9
- street fighterda chun'liye yenilmek8
- fenerbahçeyi ligden çekmek6
- gta 631
- askerde karşılaşılan ara geçiş formları11
- gizli osuranları nasıl anlarız8
- anın görüntüsü24
- 31 ci değilim yaygarası yapan ezik4
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması10
- birdaha dünyaya gelsen hangi yılda doğardın5
- 21 kasım 2026 galatasaray samsunspor maçı14
- yabancı el sendromu3
- age of empires oynarken annenin kek getirmesi5
- ciddi ciddi 31 çeken sapık erkek5
- millet çatır çatır gta6 oynarken senin 5'i oynaman7
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- yazarların diline dolanan şarkı5
- en güzel ilhan irem şarkısı4
- true sapığının süresiz çaylak olması17
- sözlükte gururla 31 çeken yazar3
- iremga10
- hayat enerjinin bitmiş olması4
- age of empiresta türkleri seçmek5
- 1996 doğumlu sözlük yazarları4
- akp kime çalışıyor12
- kumar bağımlılığı10
- arkadaşlar nasılsınız19
- erkeğin aşık olduğunda yaptıkları6
- tanju özcan'ın tahliye edilmesi4
- çekirdek çitlemek3
- true nickli yazar4
- kıble bitlisli belkıs filmi4
- aldatan erkekler sapıktır9
- azer bulbulun en sevdiginiz sarkisi5
- cem tv3
- atları bağlayın geceyi burada geçiriyoruz4
- miley cyrus3
- donsuz banyo yapılır mı4
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı12
recep ivedik'e övgü
kieslowski'yi neden sevdiysem, recep ivedik'i o nedenle sevmedim: birincisini sevmem gerekiyordu, ötekini sevmemem.
recep ivedik tuhaf bir film... "halkımız"dan kimle konuşsam, recep ivedik'i el üstünde tutuyor. çocuklar tüm repliklerini ezbere biliyor... oysa ben "racon gereği" bu filmi aşağılıyorum. üstelik izlemediğim halde.
aslında daha da tuhaf olan "racon"un kendisi... o ne diyorsa öyle yapmalıyız. aksi halde ayıplanırız, cemiyet dışında kalırız.
şu sıralar "tamirci çırağı" isimli bir kitap yazıyorum. konusu şu: "ben hegelci diyalektiğe marx'ın getirdiği yorumları analiz ettiğim için sosyalist olmadım. aziz nesin'in hikâyeleri, milliyet çocuk'taki çizgi romanlar ve tamirci çırağı gibi "ajite kokan ucuz şarkılar" beni sosyalist yaptı.
şu anda, hayatı anlamaya çalışan yoksul ve gururlu bir çocuk olsanız, önünüzde hangi seçenekler var; türk faşisti, kürt faşisti veya din faşisti olmak dışında?
topluma yön verecek en güzel insanların, beyoğlu girdabında kaybolması içinizi yakmıyor mu? bu semt "yüksek bilgi" mikrobu saçıyor. sayıları her gün azalan bir avuç değerli insan; gitgide artan "bilgi1leriyle birbirlerini bıçaklıyor, birbirini tüketiyor.
peki ama ne olacak bu tamirci çıraklarının hali?
ahmet kaya bir zamanlar bir tür recep ivedik'ti... onun müziğini dinlemek "kıro"luk sayılırdı. kültürlü mekanlarda ahmet kaya'nın adı anılmazdı. arabasıyla mis sokak'tan geçenler eğer ahmet kaya dinliyorlarsa, bir mezarlığın yanından geçermiş gibi korkuyla teybin sesini kısarlardı.
ahmet kaya'nın beyoğlu'nda şimdiki saygınlığını görünce şaşırıyorum. sümüklü faşistlerin linç edecek cesareti bulacağı kadar yalnız bırakılan kişi aynı ahmet kaya değil miydi?
elimizdeki değerlere neden bu kadar hoyrat davranıyoruz? neden herkese ve belki en çok kendimize düşmanız? saygı ve sevgi sözcüklerine niye böylesine yabancıyız? bu nasıl bir iş, bu nasıl bir racon, benim aklım ermedi.
geçenlerde gizlice bir recep ivedik dvd'si aldım... basit, sevimli bir komedi filmi.
recep ivedik'in görüntüsüyle tezat ilginç özellikleri var: kızlara sarkıntılık etmiyor. çocukluk aşkına hep sadık kalıyor. eşcinsel kamyon şoförüne "racon gereği" kızıyor ama sonra yardıma da çağırıyor. asla patron yalakalığı yapmıyor. patronla konuşurken "siz", işçiyle konuşurken "sen" diyen tv spikerlerine hiç benzemiyor. ve içki içiyor, serumla bağlayacak kadar hem de...
şimdi biri çıkıp bu recep ivedik'in güzel bir insan olmadığını söyleyebilir mi?
kemal sunal'ın küpeli olduğu bir film vardı. filmin sonunda "şaban" küpelerini atıyor ve itiraf ediyordu: "bu küpeleri kimliğmi saklamak için taktım. yoksa öyle karı filan değiliz!"
o filmin bayağılığının yanında recep ivedik, epik bir şaheser gibi kalıyor. ama biz izlemeden raconu kestik, yaratıcısını küstürdük; onu motive etmedik.
şimdi belki ikinci filmde "şahan", "şaban"a dönecek. o zaman "bakın biz söylemiştik" diyerek, suratına tükürme şansını da yakalarız, ne mutlu.
70'lerde milyonlarca insanı devrimci yapan, en "apolitik" şarkıcılara bile solcu şarkılar söyleten, 8 yaşındaki çocukların aklını çelen iklim, böyle bir iklim miydi?
bu yazıyı yazarken, birgün'ün iki sayfası ödp'deki iç çatışmaya ayrılmıştı. hepsi birbirinden değerli insanlar, birbirleri hakkında ne kadar "yüksek bilgi"ler oluşturmuş. herkesi kendi odasında haklı çıkartacak ne yaman öyküler yazılmış.
ne tartışmaymış arkadaş, daha ödp kurulmadan önce başlamıştı hala bitmedi.
ben birgün'ün yerinde olsam iki sayfamı bu tartışmalara değil kocaman bir çocuk köşesine ayırırdım. oraya çocuklara erdemli ve çalışkan olmalarını öğütleyen komik çizgi romanlar, şiirler ve karikatürler koyardım.
20 yıldır süren bir tartışmanın, 20 yılda doğan 30 milyon çocuğa, bir recep ivedik filmi kadar faydası oldu mu acaba?
ilyas başsoy / birgün / 12 ocak 2009
kieslowski'yi neden sevdiysem, recep ivedik'i o nedenle sevmedim: birincisini sevmem gerekiyordu, ötekini sevmemem.
recep ivedik tuhaf bir film... "halkımız"dan kimle konuşsam, recep ivedik'i el üstünde tutuyor. çocuklar tüm repliklerini ezbere biliyor... oysa ben "racon gereği" bu filmi aşağılıyorum. üstelik izlemediğim halde.
aslında daha da tuhaf olan "racon"un kendisi... o ne diyorsa öyle yapmalıyız. aksi halde ayıplanırız, cemiyet dışında kalırız.
şu sıralar "tamirci çırağı" isimli bir kitap yazıyorum. konusu şu: "ben hegelci diyalektiğe marx'ın getirdiği yorumları analiz ettiğim için sosyalist olmadım. aziz nesin'in hikâyeleri, milliyet çocuk'taki çizgi romanlar ve tamirci çırağı gibi "ajite kokan ucuz şarkılar" beni sosyalist yaptı.
şu anda, hayatı anlamaya çalışan yoksul ve gururlu bir çocuk olsanız, önünüzde hangi seçenekler var; türk faşisti, kürt faşisti veya din faşisti olmak dışında?
topluma yön verecek en güzel insanların, beyoğlu girdabında kaybolması içinizi yakmıyor mu? bu semt "yüksek bilgi" mikrobu saçıyor. sayıları her gün azalan bir avuç değerli insan; gitgide artan "bilgi1leriyle birbirlerini bıçaklıyor, birbirini tüketiyor.
peki ama ne olacak bu tamirci çıraklarının hali?
ahmet kaya bir zamanlar bir tür recep ivedik'ti... onun müziğini dinlemek "kıro"luk sayılırdı. kültürlü mekanlarda ahmet kaya'nın adı anılmazdı. arabasıyla mis sokak'tan geçenler eğer ahmet kaya dinliyorlarsa, bir mezarlığın yanından geçermiş gibi korkuyla teybin sesini kısarlardı.
ahmet kaya'nın beyoğlu'nda şimdiki saygınlığını görünce şaşırıyorum. sümüklü faşistlerin linç edecek cesareti bulacağı kadar yalnız bırakılan kişi aynı ahmet kaya değil miydi?
elimizdeki değerlere neden bu kadar hoyrat davranıyoruz? neden herkese ve belki en çok kendimize düşmanız? saygı ve sevgi sözcüklerine niye böylesine yabancıyız? bu nasıl bir iş, bu nasıl bir racon, benim aklım ermedi.
geçenlerde gizlice bir recep ivedik dvd'si aldım... basit, sevimli bir komedi filmi.
recep ivedik'in görüntüsüyle tezat ilginç özellikleri var: kızlara sarkıntılık etmiyor. çocukluk aşkına hep sadık kalıyor. eşcinsel kamyon şoförüne "racon gereği" kızıyor ama sonra yardıma da çağırıyor. asla patron yalakalığı yapmıyor. patronla konuşurken "siz", işçiyle konuşurken "sen" diyen tv spikerlerine hiç benzemiyor. ve içki içiyor, serumla bağlayacak kadar hem de...
şimdi biri çıkıp bu recep ivedik'in güzel bir insan olmadığını söyleyebilir mi?
kemal sunal'ın küpeli olduğu bir film vardı. filmin sonunda "şaban" küpelerini atıyor ve itiraf ediyordu: "bu küpeleri kimliğmi saklamak için taktım. yoksa öyle karı filan değiliz!"
o filmin bayağılığının yanında recep ivedik, epik bir şaheser gibi kalıyor. ama biz izlemeden raconu kestik, yaratıcısını küstürdük; onu motive etmedik.
şimdi belki ikinci filmde "şahan", "şaban"a dönecek. o zaman "bakın biz söylemiştik" diyerek, suratına tükürme şansını da yakalarız, ne mutlu.
70'lerde milyonlarca insanı devrimci yapan, en "apolitik" şarkıcılara bile solcu şarkılar söyleten, 8 yaşındaki çocukların aklını çelen iklim, böyle bir iklim miydi?
bu yazıyı yazarken, birgün'ün iki sayfası ödp'deki iç çatışmaya ayrılmıştı. hepsi birbirinden değerli insanlar, birbirleri hakkında ne kadar "yüksek bilgi"ler oluşturmuş. herkesi kendi odasında haklı çıkartacak ne yaman öyküler yazılmış.
ne tartışmaymış arkadaş, daha ödp kurulmadan önce başlamıştı hala bitmedi.
ben birgün'ün yerinde olsam iki sayfamı bu tartışmalara değil kocaman bir çocuk köşesine ayırırdım. oraya çocuklara erdemli ve çalışkan olmalarını öğütleyen komik çizgi romanlar, şiirler ve karikatürler koyardım.
20 yıldır süren bir tartışmanın, 20 yılda doğan 30 milyon çocuğa, bir recep ivedik filmi kadar faydası oldu mu acaba?
ilyas başsoy / birgün / 12 ocak 2009
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com