portishead

bana uyuşturucu gibi geliyor...o yavaşlıkta sanki tavandaki vantilatöre kafamı dikmiş bakıyorum ve kafam dönüyor ve bir ses diyorum nobody loves me diyor.ahah gülüyorum.kim oldugumu bilmiyorum.bana uyuşturucu gibi geliyor.

gizlemli melankolik bir trip hop grubudur. roads şarkısı beni benden alır.

psikopatlık ile beyefendi kişilik arasında gidip gelmeme sepep gruptur.

hayatımın en güzel ve en karanlık döneminde dinlediğim (bkz: silence) ile her defasında tüylerimi, sanki kış ortasında ve gece yarısı karların üstünde bir başıma, yarı çıplak kalmışım gibi diken diken eden. içimdeki nefret ile karışık üzüntülerimi dışa vurma bahanem. ama ne iştir bir türlü çözemediğim ve yine her defasında sessiz kalmama sebep olan... sessizce ve bütün nefretim ile içten içe ağlamama neden olan.

machine gun, road, only you, tear drop gibi benzersiz şarkıların üretilmiş olduğu, sesi bünyenizde antidepresan etkisi yapan mükemmel bir vokale sahip olan ahiretlik gruptur.

gece gece massive attack ile karışık şekilde dinlenildiğinde şarap içme isteğime dur diyemediğim. şarabı da açmak için tirbuşonu arayıp bulamıyorsanız sütlü kahveye mecbur bırakır. öyle yada böyle zehirler.

newyork'ta roseland balo salonunda, senfoni orkestrası eşliğinde verdikleri konserlerinin dvd'si, sanırım koleksiyonumun en nadide ve değerli parçasıdır.

o konser, tarihte ayrı bir olaydır! böyle hadiseler bir kez olur, fazla değil.

yeni albüm çalışmlarına gelecek günlerde baslıcaklarını acıklayıp bizi mutlu etmıslerdir.

genellikle kafanın güzel olması için yapılan eylemlerden sonra hayal kurmak için dinlenebilen chill out da sayılabilecek türde müzik icra eden güzel gruplardan biri.

mysterons şarkısı ile adamı durumlardan duruma sokan, ingiliz trip-hop grubu. kafalar hafif güzelken dinlenirse işte o zaman farklı bir deneyim yaşamış olursunuz.

başka birşey bu grup ne zaman dinlesem iç organlarım ağlıyor.

her zaman dinlenmeyemezsin.
adamı dumur eder, ağlatır, süründürür.
ayrıca sour times adlı şarkıları ekşi sözlüğün isim babasıdır.

1991' de Geoff Barrow ve Beth Gibbons tarafından kurulmuş trip hop grubu. Geoff Barrow' un doğduğu yer olan Bristol şehrinin batısındaki portishead kasabasından alır adını. Üyeleri: Geoff Barrow, Beth Gibbons, Adrian Utley dir ve belli dönemlerde massive attack ve tricky ylede calışan Dave McDonald gruba dahil olur. Grubun ilk çalışması Gibbons ve Barrow un beraber yazıp oynadıkları To Kill a Dead Man adlı kısa filmdir. Film müzikleri, müzik şirketlerinin ilgisini çekti ve böylece grup ilk albümleri Dummy yi 1994 yılında yayınladı. Dummy de yer alan 3 şarkı : "Numb", "Sour Times", "Glory Box" özellikle ilgi çekti ve albüm 1995 te Mercury müzik ödülünü aldı. Daha sonra grup 1997 kendi adıyla aynı ismi taşıyan 2. albümlerini çıkarttı. Dummy ye göre daha karamsar bi albüm olmasına rağmen albüm çok beğenildi. Gene 3 şarkı revaçtaydı : "All Mine", "Over" ve "Only You". Şarkılar yayınlanır yayınlanmaz ingiltere listelerinde ilk sıralara yerleşti. Uzun bi aradan sonra çıkan 3. albüm ise Third oldu. Bu albümde : "Silence", "Hunter", "The Rip", "We Carry On", ve "Machine Gun" gibi şarkılarla adından söz ettirmeyi gene başardı.
Son haberlere göre 2010 sonunda 4. albümlerini yayınlayacaklar. heyecanla bekliyoruz..

diskografi:
Dummy (1994)
Portishead (1997)
Third (2008)
* * *

hooverphonic ile aynı playlist de olursa istinasız bunalıma girersiniz.

Eşsiz vokalist beth gibbons ve inanılmaz altyapısıyla şarkılarına hayran bırakan gruptur. Az albüm yapmaktadırlar. Bence grubun bir eşi yoktur benzeri görülmemiştir.

(bkz: roads)

uzun yol gidip, depresyonun dibine vurmak isteyenler için (bkz: roads) parçası dermandır. sözlerini de vereyim tam olsun.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Storm,
In the morning light,
I feel,
No more can I say,
Frozen to myself.

I got nobody on my side,
And surely that ain't right,
Surely that ain't right.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

How can it feel this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

her türlü ruh haline idealdir.

dinlemekten sonsuza dek zevk alacağım belki tek grup.

bu grubu dinlerken, sanki bir daha dinlemeyi bırakmayacakmış gibi bir duyguya kapılırsınız, öylesine alıp götürür sizi. yalnız, dinlenilen müziğin ruh haline yatkın olması veya olağan ruh halini etkilemesi sonucu, uzun süre dinlendikten sonra kişiyi bir hüzne, bir melankoliğe sürükler. o yüzden sabahları dinlemek için pek uygun değildir, akşam yatmadan önce tok karına alınması gerekir.

favori parçalarımdan strangers, over ve roads başta olmak üzere, tüm şarkıları dinlenesidir ve rakı sofrası için çok uygundur. dediğim gibi, sürekli dinlenen bir grup olmaması gerekir, uzun aralıkla, bir kerede yoğun bir biçimde dinlenirse tadı çıkar, maksimum doyuma ulaşılır. yalnız dönemsel dinlense de, daimi bir hayranlığı vardır bu grubun, çoğu zaman da zevkli insanlar tarafından tercih edilir.

(bkz: trip-hop reconstruction)
(bkz: did you really want)

her ruh halinde, gunun her saatinde, heryerde dinlenmesi mumkun olan muzigi yapan grup.

third'u saymazsak debut ile self-titled albumleri iki saheserdir, third'de fena degildir ama ismiyle mustesna ucuncu sirada gelir. en basit tanimiyla aciyi mutlulukla veren gruptur portishead. ulan sabah aksam dinliyorum, kafa bi milyon sanki. alkolden ve bilimum otlardan daha etkilidir sarkilari. sirasiyla mysterons, undenied ve roads'i defalarca dinlerseniz hayati sorgular, bi guzel siktir ceker, yeter artik deyip fezaya gidebilirsiniz. tam anlamiyla intiharlik sarkilar yapan gruptur. massive attackla birlikte bristolun iki gulunu, alemin en kral iki grubunu olustururlar...

geceye en çok yakisan grup. insani uyusturuyor alkolle birlikte en iyi giden sarkilara sahip.

roads isimli müthiş şarkıyla,vokalinin karizmatik ve yaralayıcı sesiyle içinize işleyen, sonbaharda dinlenmemesi gereken, hele hele alkollü ve üzgünken asla dinlenmemesi gereken uzgunc eserleriyle sevdiğim şahane grup.

sabahlara kadar dinlenilesi guruptur. yanında şarap iyi gider. nobody loves me ; it is true, not like you do.