peter green

Rock tarihinde en az sahipleri kadar ünlü iki gitar vardır. Biri gilmour'un siyah stratocaster'ı diğeri de peter green'in büyülü adıyla anılan 1959 model les paul'ü.
Sanırım Peter green'in en bilinen bestelerinden biri olan black magic woman'a bu gitarın kendine özgü soundunun ilham kaynağı olduğunu düşünmek yanlış olmaz.
Peter green gitarı kariyerinin ilk yıllarında 1966'da almış ve blues breakers ve fleetwood mac'le yaptığı kayıtlarda kullanmış.
1970'te gitarı yakın arkadaşı gary moore'a kendi alış fiyatı olan 110 sterlin'e satmış. 1959 les paul, gary moore'un ölümden döndüğü bir trafik kazasında hasar görmüş. Ancak tamir edilmiş. Para sıkıntısı çeken gary moore 2006'da gitarı satmak zorunda kalmış. o dönemki satış fiyatının 750 bin ila 1,2 milyon $ arası olduğu sanılıyor. Gitarı en son 2014'te 2 milyon $'a kirk hammet satın almış.
Peter green gitarın büyülü tınısının kendi çalış stilinden kaynaklandıgını düşünüyormuş. Ancak gary moore 1984'te gitarı luthier Jol Dantzig'e incelettirdiğinde sıcak fakat tenekemsi büyülü tınısının bir fabrika hatasından kaynaklandığı ortaya çıkmış. Onun tespitine göre gitarın Manyetiklerden biri ters yerleştirilmiş. Manyetik kurcalanmış gibi görünmediğinden bunun üretimden kaynaklı olduğuna karar vermiş.
Peter green'in 1959 les paul'ünün tadı tabii en çok black magic woman'da çıkar
https://m.youtube.com/watch?v=mLzpltJ0UJY
Ama i loved another woman da vazgeçilmez
https://m.youtube.com/watch?v=YZiXKxfj29E

görsel

ruhunda hissettiği inkılapları müziğe dökmek için yaratılmış bir deha. unutulmayı bütün nüveleriyle tatmış , dışlanmışlığın cisimleşmiş hali olmuş adeta.

buhrandan buhrana bir yaşam. bluesbreakers grubunda gitar çalma denemeleri , sonra fleetwood mac grubu : sayısız albüm , sayısız dinleyici , ve yığınla para.

arkadaşlarının aksine , paradan ziyadesiyle rahatsız. tatmin duygularının körelmesinden ve rehavetin o çürütücü döşeğinden kurtulma serzenişleri , bağıran da duyan da sadece kendisi.

sonra yeni arayışlar , lsd denemeleri ve her şeyden kopuş . kimliksizlik bir nevi. kendinden kaçış . ama gitar peşini bırakmaz green'in , boşluk anında biricik teselli kaynağıdır o yüce enstrüman.

solo çalışmaların ardından yeni bir grup daha : "peter green and the splinter group".

bu münzevi dahi'yi anlayabilmek için bandit albümünü bir yerlerden bulup dinlemek şarttır.
notalardaki hüzün ve melankoli , gitar sololarındaki o bambaşka atmosferle parçaların anlam dünyasını da genişletmektedir. bandit parçası da bu ruh durumunun zirvesidir.

blues u baştan yazacakken maalasef ruh bunalımları peşini bırakmamış kötü bir uyuşturucu geçmişi ve kendi ağzıyla şöyle özetliyor kendini: " kötü bir tribe girdim ve bir daha hiç çıkamadım".

şizofreni tanısıyla ara ara hala elektroşok uygulanan gitar dahisi, armoni ustası, melodi yaratıcısı ve daha niceleri...

https://www.youtube.com/w...yU8o&feature=youtu.be

Baby when the sun goes down 'u açıp yola çıkmak isteyeceğiniz türde. Başarılı ve yetenekli gitarist 29 Ekim'de doğmuştur aynı zamanda.

gitarın başına gelmiş en muazzam adamlardandır. ingilizlerin de dönemdaşı birkaç elemanla (Eric Clapton, Jimmy Page, Jeff Back, Pete Townsend...)birlikte gitar dünyasına en büyük hediyelerindendir.

(bkz: need your love so bad)

sen neymişsin be abi. dedirtti şu an.

ben ki yılların blues dinleyen adamıyım. yazıklar olsun bana. kenarından geçtiğim ama hiç dinlemediğim için.