pazartesi sendromu

(bkz: pazartesi sendromu dayatması)

kısaca "ühühühüüü anne ben yarın okula gitmek istemiyoruuum !" sendromudur. gelin görün ki okul biter ancak bu pazartesi sendromu baki kalır...

iki gün dinlenmenin ardından başlanan yeni günün yarattğı bunalımlı sabah saatlerinin gün içine serpişmesi durumudur. güneş daha doğmamış, karga karnını doyurmamıştır ama siz uyanmışsınızdır. sonra güneş esneyerek uyanır, gerinir, yorganın içinde büzülür, gözlerini kırpıştır,uyanır sevimli sevimli. siz soğuktan donuyorsunuzdur. ayaklarınız üşüyordur. ve tüm güne yayılan bir mutsuzluk dalgası sizi yakalayıverir. işte pazartesidir. işte sendromdur.

bende bol miktarda olduğuna inandığım şey.
pazartesi günü insanın canı hiç mi bişey yapmak istemez, uyumaktan başka???

şu müstesna pazar gününü zehir eden hissiyattır.

şu an iliklerime kadar hissettiğim ve tatilimin son gününü mahveden sendromdur.

(bkz: cumartesi sendromu)

dellendiren pazartesi gününün sendromudur.

ne kadar puşt varsa bugünün sabahına toplantı koyar.

ulan pazartesi sabahı trafik normalde olduğunun iki katı olur, ofis maslakta, bok mu var pazartesi sabahına alıyorsun? ayrıca sabah zihin açık olur diyen puşt ırkının başlangıcı olan ilkokul öğretmeninin götüne koyim ben.

ne oldu sabaha aldın toplantıyı ? 9'u 15 geçe anca geldim ofise, sigara da içememişim serviste, koştura koştura girdim içeri, raporları hangi dolaba koyduğumu da unuttum o telaşeyle, kahvaltıyı da yapmamış am beyinli tek hücreli varlığa dönmüşüm. sonra bir de pazartesi günü neşesi yaşayarak espriler yapmaya çalışıyorsun. sikmişim temeli de, yanındaki ingilizi de, fransızı da, trende kafalarına işeyen kediyi de.

sonra bana gelip geçen haftanın istatistiklerini sorma. sikerim istatistiğini sabah sabah.

öyle hatta böyle bir sendromdur.

güne karşı olan ön yargıdır, haftasonundan çıkmanın verdiği üzüntü, yeni haftanın yorucu temposunun düşünülmesi takdirinde bünyede oluşandır.

gene üstüme üstüme gelmektedir. (bkz: pazartesi sendromu/#2838573)bunu okuyup da mı yapıyorlar bunu yahu? deja vu yaşıyorum resmen. gene toplantı, gene rapor, gene geç geldim; ve gene aynı lavuk fıkra anlatmaya çalışıyor.

pazartesinin haftanın ilk günü olduğu için üvey evlat muamelesi görmesi ve kendisinden nefret edilmesi halidir. hafta başı salı olarak değişirse, bu lanetten kurtulacak ve salı sendromuna tahtını devredecek gündür.

(bkz: stockholm sendromu)

haftada bir gün pazartesi günü 00:00 - 23::50 açık kalan ve çok uygun fiyata belirli ürünleri satışa sunan web sitesinin adı.

http://www.pazartesisendromu.com

pazar gününden startı veren sendromdur.

pazartesi tatil olmasına rağmen pazar gününden şuursuzca nükseden bir sendromdur. tıp bu konuda çaresizdir. burdan hakkari'deki dayıma ve geleceğin dahi hekimlerine selam yolluyorum.

insana pazar gününü zehreden sendrom. kafadaki düşünce baloncuğunun içinde yarının pazartesi olduğu yazmaktadır,ne yapılırsa yapılsın silinmez. zamanı durdurabilmeyi ister insan ama ne mümkün.. yarın paşa paşa işe - okula gidilecektir. pazartesi sendromunu önleyecek bir ilaç olsa satış rekoru kırardı diye düşünmekteyim. yatası bile gelmez insanın, pazartesiye uyanmamak için.

üniversite öncesi hep dolu dolu geçen, üniversite öğrencisiykense, ne hikmetse dersimin olmadığı, patladığım, geçmek bilmeyen pazartesi günlerinde yasadığım ve dilimden düşürmediğim duygu.

pazar akşamları saat 16 sularında bünyedeki gerilim top yapar lakin pazartesi sabah saat 7'de sendromdan eser kalmamıştır, zira göte giren şemsiye açılmaz.

an itibariyle hissedilmeye baslayan sendrom, saatler ilerledikce, icinize yerlesen´dir ayrica. pazartesi sabahlari zaten büsbütün bir sendrom halinde uyaniyorsunuz. (bkz: hosgeldin)

ilkokul, ortaokul, lise, üniversite ve iş yaşantısında yakayı bırakmaya hiç niyeti olmayan sendromdur.

koca bir haftanın başlangıcı olan, işlerin biriktiği, herkesin garip bir sinerjiyle asık suratla dolaştığı tatil sonrası ilk gün rehaveti.

cumartesi de çalışanlara pazar gününe geldiklerinde "dün de iş vardı, yarın da var. hay mıçıyım bu işin içine..." dedirten sendrom.

(bkz: ben)

zaman makinesi icat edildiği zaman ortadan kalkacak sendromdur.

sanki geriye kalan 5 gün o saatte kalkmıyormuş , gün boyu tosur tosur uyuyormuş gibi yada işe ilk erken gidişimizmiş gibi uykunun son dakikasını bile sapına kadar değerlendirdiğimiz ve böyle herkes konuştukça bizimde olmazsa olmaza çevirebildiğimiz hatta yorum yazdığımız hatta uygulayıp yasadığımız , dur bana dokunma pazartesi sendromum bugün ya bilmiyo musun dedirten sendromdur.

yine mi iş? dediğimiz haftanın ilk günü ...