pandemiden önce

çok özlediğim zamanlardır. o zaman çift katlı otobüslere sadece bayramda binebiliyordum. bu kadar metro yoktu ama 97b beyazıt'a gidiyordu. kimse maske takmıyordu. hayat şimdikinden de tatlıydı. sorunlarım yine vardı ama daha güzeldi o zamanlar iç sıkıntım dışında. akşamları turkcell'e gidiyordum. hafta içi okulda oluyordum. kuruma gidiyordum.

dünyanın daha güzel bir yer olduğu zamanlar.

9üd diye bir otobüs vardı. 11a üsküdar'a gidiyordu. 522b otobüsü cevizlibağ'dan kalkıyordu. bizim oradaki fetih caddesi tek yön değildi ama şimdi de güzel. 17b otobüsü vardı. ben en arkada oturmuştum, bir keresinde de ters yön oturmuştum. 122b otobüsü vardı. marmaray 2019'dan önce sadece kazlıçeşme'ye kadar gittiği için o zaman sirkeci'den tramvaya binmiştim. bakırköy otobüsleri perondan kalkıyordu 2017'de falan. 97b daha sık geçiyordu bizim orada. kazlıçeşme'ye yürümüştüm.

çok sağlam bir yıldı.çok mutluyduk o yıl. ulan ne güzel günlerdi be.o günleri çok özlüyorum. şimdi ise hayat bok gibi. zerre zevk yok.

Pekde güzel değildi sadece geçmişe olan özlem nedeniyle güzelmiş gibi geliyor yoksa o döneminde sorunları vardı ve mutsuzduk birçoğumuz.

hijyene pek önem vermezdik. misal nah yapmadan önce bileğin iç kısmını yalardık "şakk" diye ses çıksın diye.

Pandemiyle birlikte dilimize giren bir laf ama artık pandemi bittiği için pandemiden sonra da denilebiliyor.