normal insan

uyandığında kalkar. kahvaltı eder. duşa girer. saçlarını kurular. okuluna gider. eve gelir. yemek yer. çay içer. kahve içer. bira içer. soda içer. müzik dinler.

şiiri bir kenara bırakınca; normlara uymaya adapte olmuş insan anlamına gelir.

bu saatlere kadar uyanık kalmaz.

aslinda olmayan insandir. yok normal bir insan.

Ben değilimdir.

En iyisini yapandır. En geç 00.00 saatinde başını yastığa koymuş olur. En geç 08.00 de uyanır. Düzenli spor yapar.

normal insan demet akalın dinler, küçük ağa izler, 8 saat çalışır, hayatı boyunca güzel kelimelerle konuşur, gelecek için hayaller kurar, gizliden gizliye kendi çıkarları için lobi yapar, izin gününde doyasıya eğlenir, bestseller kitaplar okur, küçük başarılara aşırı sevinir, hayatın zor olduğunu kabul eder ve engelleri birer birer aşar.

Bu insanin biraz ustune cikarsiniz deli derler. Biraz altina dusersiniz deli derler.

psikologlar bu cizgide tutmaya ya da yakinastirmaa calisi.

ama herkes normal olursa geri kalan alanlari kim bulacak.

---

Kendince ve cevrece mukemmel bir hayatı vardir. Ama mukemmellik sıkicıdir. Yani normal insanların hayatı dizi olmaz. Normalin ustu ya da alti insanlarin hayati dizi yapilir. Bu jnsanlar hayatlarini boktan sanir ama asil boktan hayat normal olanlarin.

Yoktur.

üniversitedeyim, aylar önce ayrıldığım sevgilimle karşılaştım (tıp okuyan ama malın önde gideni).
nehaber netekim falan...bir çocuk görüyorum yanında kim o dedim? nedir necidir? muş vartolu dedi...
kürt mü dedim
yok, normal insan dedi...
söyleyeceklerim bu kadar hakim bey...

Pesimist, negatif bir insan olmaksa anormal insan olmaktan çok da bir farkı yok bence. Anormal olup mutlu olmak en mantıklısı o zaman bence. Ben zaten kendimi bildim bileli dikkat çekmeyi severim mesela. Göz odağı olmak falan... belki de herkes normaldir, sevgi varsa engel yoktur. Sevmek, sevilmek güzeldir. *

varlığı şüpheli insandır. Herkes normal diyor ama kimse bu normalin ne kastettiğini bilmiyor yahut söylemiyor.

Burda varlığı garip gelen insan.