bugün

Derdim çok devası yok.
Bedenime mahkumun.
Minicik bir cam parçası ile kesilen, beslenmek isteyen, yaşlanan, ihtiyaçları ve sınırları olan bedenime mahkumum.

Özgür olmak istiyorum.
Kalp var bende.
Hiç cevaplamadığım soru.
Çok var okumazsınız diye yazmıyorum.
Ne derdimiz yok ?
38 gün daha tam manasıyla özgür değilim. Yetmez mi ? 38 saat kısıtlı kalsa kafayı yiyecek adamlar var burada.
Ben beynimin olmamasından çok şikayetçiyim. En büyük derdim bu.
Saat yarım oldu halen geçerli bir derde gark olamadım. Bu resmen kabul edilemez bir şey.

Boşa düşünce fihrist karıştıran çapkın gibi, eski dertlerime bir bakayım bari.
"Beni düşüncelere gark eden ve yiyip bitiren Bir derdim var elbette ama bunu ulu orta yerde söyleyerek kendimi ele vermek istemem doğrusu" diye cevaplandırdığım bir soru, evet.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com