murathan mungan

''aldığın yaş katettiğin yola denk değil''
gibi bir dize yazarak şiir okuma zevkimin içine eden yaşayan en büyük şairlerden. hayır, devamını getiremiyorum şiirlerinin. tek bir dizesi bile dakikalarımı alıyor,takılıp kalıyorum,gözlerim boşukta dolanırken çağrışımlarım hızlanıyor,kitap elimde saatlerce tavanı izliyorum,tavanın içinde beyaz bir perde açılıyor,gelsin flashback görüntüler,slow-motion bir çekimde geçmişimde biriktirdiğim bütün yüzler.kaptırıp gidemiyorum.
nefesimi tutup bir seferde okumaya çalışmalıyım.
evet.

kırılgan bir çocuğum ben
yüreğim cam kırığı
bütün duygulardan önce
öğrendim ayrılığı
saldırgan diyorlar bana
oysa kırılganım ben
gözyaşlarım mücevher
saklıyorum herkesten
ürküyorlar gözümdeki ateşten
ürküyorlar dilimdeki zehirden
ürküyorlar o dur durak bilmeyen
gözükara cesaretimden
diyorlar: bir yanı sarp bir uçurum,
bir yanı çılgın dağ doruğu.
oysa böyle yapmasam ben
nasıl korurum içimdeki çocuğu?

" bilmediğiniz kelimelerin altını çizin, derdi öğretmenim.
bunca yıl, bunca yol, bunca hayat ve kitaptan sonra bütün kelimelerin altını çiziyorum...
-öğretmenim, artık izin istiyorum. " sözlerinin sahibi.

" içimi sızlatacak kimse kalmadı içimde . . . "

(bkz: yeni türkü)

Sen gözlerimin önünde, içindeki beni harcarken; ben bir an bile seni unutmaya meyletmedim. Sen bildiğim gibi kalmadın ama, ben unuttuğun gibiyim hala...

Kana karışan aşk zamana intikamla sızar

bilirim, çok geçtim buralardan

benim zaferim ayrıldıktan sonra başlar.... Bu adam beni öldürüyor......

--spoiler--
sen gözlerimin önünde, içindeki beni harcarken; ben bir an bile seni unutmaya meyletmedim. sen bildiğim gibi kalmadın ama, ben unuttuğun gibiyim hala.
--spoiler--

'eldivenler, hikayeler' adlı hayatta okunabilecek en sağlam öykülerin bir araya toplandığı müstesna öykü kitabının yazarıdır kendileri. şahsi fikrim, nesirdeki başarısının nazımdaki başarısını son dönemde gölgede bıraktığı yönündedir. murathan abimizi türkü barlarda çok gören olmuştur. hadi hayırlısı ...

hakikaten yazdığı şiirleri hissederek yazdığını düşündüğüm bir kaç şairden biridir. uslubu sağlamdır ve okuyanda 'beni bu kadar iyi anlatan başka bir şiir daha görmedim' diyebileceğimiz şairdir.

"bir uzak sabah denizidir gittigin kapi
ellerinde rüzgarin tasinmaz çamurlari var
köpürmüs soylarimi toplarken çürüyen yanlarimdan
inan batmis sehirler gibi onarilmaz anilar
gözlerinde unuttugum o eski aciz miras
almaya gelsem solugumda dalgin yosun kokusu
biliyorum artik hiçbir gemi beni tasimaz
ve yeniden büyür içimde magrur bir zakkum gibi terkedilmek korkusu

hüznünü ver bana yeter, gizli hüznünü
kollari bagli hüzün olsun dört yanim
iragina vurma beni kirvem, aglarim, delirirsin
sonra derler haklidir sevdasi
geç olur ki artik onarmaz rakilar
geç olur bir yaraya rakinin dagilmasi

sen sehre sirtini dönen uykusuz dagli
gemiler nerde (ki çogu hüviyetidir melankolinin)
nerde aykiri mavzerler (onlara sigdiramazsin ki öfkelerini)
barut esmeri tenine sevdalarimi sürdügüm
nasil tasidin bunca yil delirmis saçlarinda o eski sark yelini
biliyorum dokunsam parmaklarim kirilir
dokunmasam eskiya uykusuzlugu çetin silahlar gibi"

şiiri bir çok terk edilende aynı hissiyatı uyandırır.

izin.

bilmediğiniz kelimelerin altını çizin derdi ,öğretmenim.
bunca yıl. bunca yol, bunca hayat ve kitaptan sonra
bütün kelimelerin altını çiziyorum
-öğretmenim, artık izin istiyorum.

yüksek topuklar adlı kitabın yazarı.

Kimbilir hangi kalpte yanar
Sirça köskün lambasıdır bu
Isığını gören gözlere
Kaderin hediyesirdir bu

Aksam kavusmadan
Dükkan kapanmadan
Ask mümkün müdür hala

Hayat savurmadan
Yıllar sararmadan
Ask mümkün müdür hala
Ask mümkün müdür hala

Gülünü soldurmadan
Gümüsün kararmadan
Ask mümkün müdür hala

Zamana aldırmadan
Korkmadan utanmadan
Ask mümkün müdür hala
Ask mümkün müdür hala....

bütün fotolarında kelini gizlemek için büyük gayret sarfeden şair.
(bkz:
saç ekimi)

Her suskunluk
Bir iç kanamasıdır ilişkilerde.

Her insan, kendi olması karşılığında topluma bir bedel öder. Az ya da çok, ama mutlaka bir bedel. Kimse bedelsiz kendi olamaz. Bu bedel çoğu kez yalnızlıktır.

güzel insan.

kendisine uzak olan kimse
hayatta herşeye uzaktır
ait olduğu idolojiye
ve ait olmadığı harekete zarar verir bu insan.
ölümü bir şahmat olarak algılayan bütün tarzlara
beslediğim öfkeyi dipnot düşerek
hayır arkadaşım
senin fikrine zerre saygı göstermiyorum...
çünkü
yüzleşemeyen
kendisinin düşmanıdır
ve bizim ortak düşmanımızdır.
ki düşmanlık
sallanmaya değmez anlamındadır
ama bu pasif davranış
aramızdan katiller
geri kafalılar
führerler
çıkmayacak anlamaında değil

"Kendine iyi bak' dedin ve GiTTiN. Ne yani, kendime iyi bakamazsam çıkıp gelecek misin?" demiş şair. ne de doğru demiş..

kırılgan bir çocuğum ben:
yüreğim cam kırığı.
bütün duygulardan önce,
öğrendim ayrılığı.
saldırgan diyorlar bana.
oysa kırılganım ben:
gözyaşlarım mücevher,
saklıyorum herkesten.
ürküyorlar gözümdeki ateşten,
ürküyorlar dilimdeki zehirden,
ürküyorlar o dur durak bilmeyen
gözükara cesaretimden.
diyorlar: bir yanı sarp bir uçurum,
bir yanı çılgın dağ doruğu.
oysa böyle yapmasam ben:
nasıl korurum içimdeki çocuğu?
bir yanım çılgın nar ağacı,
bir yanım buz sarayı.

Yalnız 'biri' olsun isterken, 'yalnız biri' oldum istemeden..

(bkz: adı dua olan sevgilim)

OLMASA MEKTUBUN

Olmasa mektubun,
Yazdıkların olmasa
Kim inanırdı
Senle ayrıldığımıza.

Sanma unutulur,
Kalp ağrısı zamanla
Herşeyi unutarak
Yaşanır sanma.

Neydi bir arada tutan şey ikimizi
Birleştiren neydi ellerimizi
Bırak bana anlatma imkansız sevgimizi
Sevmek birçok şeyi göze almaktır.

Baksana geçmişe,
Ne çok anıyla yüklü
Nerde o taverna,
Nerde sinema

Harcanmış zamanla
Yeniden yaşanmaz ki;
Geç kaldıktan sonra
Arama boşa!

yalnız bir opera okunası bir şiirdir.

...

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran
Zaman'ı
Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken
Senin bana geç kaldığını

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.
Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı. Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay, alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik
kalmıştı.
Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış
arkadaşlığımıza. Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.
Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.
...

duygu anlatgaçı.
(bkz: dönem şairi)

Aşkın karanlık metali

Karanlıkta duruyorum aşk vurmasın yüzüme
dokunmasın kimse bana
kimse ulaşamasin artık tenimin incinen yerlerine...
uyanmasın bir daha etimdeki yaralı hayvan
zamanın siyah deltasında çürümek istiyorum
biliyorum artık kimse yok kimsesizliğime...

biliyorum aşka kimse yok
aşkın karanlık metali soğuyor yüreğimin derinliklerinde...
aşklarım, arkadaşlarım, dostlarım
dağılıp gitti herkes
içimi sızlatacak kimse kalmadı içimde...