bugün

iyiler
kendini bilmeyen, ağzından çıkanı kulağı duymayan, arkadaş ortamlarından uzak tutulası kişilik.
(bkz: boşboğaz)
gerektiği yerde gerektiği gibi davranmayan, pot kırmayı alışkanlık haline getirmiş, hoş karşılanmayan kişi.
Münasebet, ilişki anlamında bir sözcüktür. Münasebetsiz ise, olaylar arasında ilişki kurmadan konuşan kişilerdir. Münasebetsizlik üzerine nam salmış bir kişi olarak (bkz: Münasebetsiz Mehmet Efendi)
yerli yerinde konuşmayan densiz kişilere denir. münasebetsizlik yapan kişiye " ne münasebet " diyerek cevap verilebilir.

(bkz: ne münasebet)
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com