meltem gürle

Boğaziçi Üniversitesi'nin belki de en hayata dair dersi "critical reading"i veren dünya güzeli kadın. Küçükken hep düşünmüşümdür "Hayat Bilgisi" nasıl bir ders ismidir diye ama Meltem Hoca'nın dersini kısaca bu şekilde de özetleyebiliriz sanırım, kendisi gerçek bir hayat bilgisi sunar öğrencilerine. Evinde TV bulundurmadığını, evinin bahçesinde yaşayan kedisi bir suç işlediğinde üzerine su attığı için her yağmur yağışında kedinin suçluluk hissetmesine neden olduğunu anlattığında, evinde her şeyden çok değer verdiği kitapları ve ansiklopedilerini gözü gibi sakladığını gördüğümde hayranlığım daha da artmıştı kendisine. yine papatya toplayıp masasına gizlice ve küçük bir not eşliğinde bırakmak isterim. yine güzel gülümsemesini görüp hayata tutunmanın küçücük nedenleri olabileceğine inanmak isterim..

öğrencisi olma şansını yakalayamayanlar birgün gazetesindeki yazılarıyla teselli bulabilirler. tek kelimeyle sade yazılar yazar, gösterişten, iddialı cümlelerden uzak.

içindekilerin kat kat giyindiği soğuk bir öğrenci evinde ya da çayı kahvesi ucuz olan bilinmez bir cafede ya da çevrede kimlerin oturduğunun farkına varamadığınız bir birahanede yapılmış enfes bir sohbetin bıraktığı kimi zaman hüzün kimi zaman mutluluk dolu hislere benzer bu kadının siz de bıraktığı.

afili filintalar'da güzel yazılar yazan işidir.

--spoiler--

bir öğretmene kıyınca tek bir kişinin canını almış olmazsınız.yetiştirdiği çocuklara, dokunduğu hayatlara, etkilediği insanlara da kasdetmiş sayılırsınız.onun için bir öğretmeni öldürmek bir halkı topyekun katletmeye benzer,beyler! ismini nasıl hatırlamazsınız?

--spoiler--

(bkz: metin lokumcu)

--spoiler--
o zaman neymiş efendim? şiirsiz bir dünya istemiyorsanız pompaya razı olacaksınız.
--spoiler--

pazar günkü yazısında sunduğu hoş/ insancıl ve evrensel tespitlerle nitelikli bir köşe yazısı budur dedirmiş yazar. birgün yazarı. mevzu erkeklerin sokakta bayanlara laf atması ve konuşmaya nasıl tümcelerle başladıkları falandı. türkiye'den insan manzaraları içeren örneklerinden sonra meksika'ya amerika'ya vs. de gitmiştir. tabi insanların -daha özel bir deyişle- erkeklerin tavrı içinde bulundukları kültürel yapıdan sosyal durumdan farklı değil kuşkusuz. yazısı su gibi akıp gitmiştir gene dikkat çekmiştir.
gözlem yetili yazıları tarafımdan fazlaca beğenilerek, şukela yağmuruna tutulmaktadır efendim.

naif ve yalın su gibi akıp giden yazısı için:
`http://www.birgun.net/wri...1&month=12&day=04`

'vazgeçtim bu dünyadan' diyerek hislere tercüman olmuştur.

http://www.birgun.net/wri...2&month=01&day=01

bu bir itiraf olabilir. Meltem gürle'yi seviyorum.

bu bir itiraf olabilir:meltem gürle'ye aşığım.

benim gördüğüm kelimeleri en güzel kullanan yazılarında hafiften bi çoçukça bir hava sezilen yazardır kendileri.

(bkz: meltem gürle nin gülüşleriyiz)

öyle güzel güler ki, her sözcüğünden o tebessümünün sıcaklığını hissederiz. james joyce yazısını, oğuz atay'la mukayesesini hiç unutmam.