mehmet başaran

bir şair.* şöyle de güzel bir şiiri var...

bütün gün kırlara bakmışım
başaklarla kımıldanan
o bitek yalnızlığa
burnumda gökyüzünün ince kokusu
bütün gün sana bakmışım
derin mırıltılarla ırmağa karışan
çakıntılı gövdene senin

uzanmışım terli toprağa
yanına gözlerinin
çıplak gecelere dokunuyorum
yazın ve düşlerin sıcak kıvrımlarına
denizi başlatıyor dudaklarının tuzu
yüreğim konuşuyor şavkından
ellerim böğürtlen moru

yorulmaz işçileriyiz aşkın
soluk soluğa ıslak taylar
ürkek sokulmaların
ormanları uyandırıyor kanımın gürültüsü
başdöndürücü yerlerindeyim dağın
kollarımdan akan ırmak,
sonsuza tamamlanıyorum

köy edebiyatı hareketinin şiirdeki temsilcilerinden biri olan ozan, eğitimci ve yazardır.

--spoiler--
Eşin dostun yaşıyor bak bahçelerde
Sen çıplak bir doruğun üzerindesin
Tam rüzgârın engini sardığı yerde

Yekpare bir mavilik üstünden akar
Altında köklerini sıkan toprak var
Dertleşir durursun gölgenle

Bazan öyle yakın geçer ki kayan yıldızlar
Halini soruverecekler sanırsın
Dağılır üstündeki yeşil sükût
Ümitle kımıldanırsın

Bakma sana bir ad verdiklerine
Yerle gök arasında bir karaltısın
Ve bütün dünya seni unutmuş
Sanki kim bilecek yaşadığını
Gelmese dallarına birkaç fakir kuş

Ne de dolmaz çilen varmış
ilk defa kırağı yaktı canını
Aşkı sonra bulutların
Rüzgârın cilvesi değil miydi
Döken yapraklarını

Durmuşsun kırların bir ucuna
Ah senin halin köylü hali
Yaşarsın kıraç toprakta
Servi-simin misali
--spoiler--

Mehmet Başaran - Ahlat Ağacı