karabayır

istanbul esenler`de tehlikeli bir mahalle.

istanbul esenler de geceleri tek başınıza gezmenin büyük cesaret istediği bir mekan.

kedi kadar farelerin arasında sabahın beşinde malûm sokaklarında gazete dağıttığım istanbulun esenler ilçesinin güzide mahallesi.
ne cesaret arkadaş.

2002 de bir kaç gün süren jandarmanın giremediği silahlı çatışmalara sahne olmuştur. mahalle sakinlerinin! zamanın vali emniyet müdürü vs zevatını sopayla kovalamışlıkları vardır.

Çocukluğumu geçirdiğim olaylı mahalle. Çingene mahallesi olduğundan mütevellit sokak düğünleri bitmez. Her türlü uyuşturucuya kolaylıkla ulaşılabilir, zira uyuşturucunun merkezi olmuştur burası.

Ne günlerdi arkadaş, gece yarısı en üst kattan televizyonunu kanepesini atan mı dersin, sokaktan geçen atlar mı dersin, istisnasız her sene bitlenmem mi dersin. Ara sıra karabayırlı komşularımızı bakırköy sahilinde sevgililere çiçek satmaya zorlarken görüyorum, duygulanıyorum. Siz siz olun o çiçekleri almayın yinede.

4 aydır esenler'in bu semtinde görev yapıyorum. gezdiğim, gördüğüm bir yeri yok açıkçası...zaten gezilecek görülecek bir yeri de yok.

ulaşımı zor...minibüs bekliyorsun, geliyor ya da gelmiyor. çok kalabalık. ulaşım açısından biraz sıkıntılı...keşke yakınlarında metro olsa...üçyüzlü metro yaklaşık 30-35 dakika yürüme mesafesinde...gene de şükrediyorsun işte. sabahları biraz erken çıkmak durumunda kalıyorsun. minibüsün gelmeme ihtimalini düşünerek...

Kırklareli ilinin Babaeski ilçesine bağlı bir köydür.

Huzurun adresidir. Huzur derken huzur operasyonu.

zamanınbirinde bir akrabamızın bize gelmek için ailesiyle birlikte taksiye binip, "Karabayır" dediği ve taksicinin "abi kusura bakma biz oraya asla gitmeyiz" dediği, istanbulun istisnasız en şirin mahallesi...

bu arada, o akrabamla artık akraba değiliz...

o gün bugündür görüşmüyoruz...

taksicilerin bile gitmek istemediği semt.