jassmiana

doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovarlar misali anlamsız bi sebepten çaylak edilmiş yazarımız. hakaret kavramı ne kadar göreceliymiş bunu bir kez daha görmüş olduk.
geçmiş olsun, en yakın zamanda yine canavar gibi aramızda görmek isteriz.

(bkz: üçüncü nesil aylak)

edit: çaylak diil efendim, aylak... *

saçma sapan sebepten çaylak olmuş yazarcağızımız...severiz, saygı duyarız...haber almadık mı merak ederiz..hem kalp kalbe karşıdır di mi?aramıza döndüğüne sevinmişizdir...

vaatlerimi beğenmemiş yazar. hele bir meclise gireyim, o zaman gelirsin sen yanıma.**

edit : ayrıca aç tavuğun, kendisini bulgur ambarında sandığını zanneden yazar. engin bir atasözü bilgisi de mevcutmuş.

"amanın da amanın 1000 entry i de geçmiş, hanimiş hanimiş.." demek istediğim yazardır. zira kendisi bu aralar ortalarda pek gözükmemektedir, ama biliriz her zaman yanımızda olduğunu. nice 1000lere...

izmir'de, bayatlamış kumruları kemirirken, omuz omuza panik atak geçireceğimiz yazar. dünya tatlısı, nazar değmesini istemediğim kişilik. entrylerine de nazar değmesin.

adını online listesinde görmemle önünde mısır kaynayan bir kazan ayaklarda şort ve terlik elde birer kadeh şarapla dünya derdini unutacağımız, fildişi senin arjantin benim dolaşacağımıza dair fantastik planlarımız olduğu aklıma gelen tanımlanamayan şahıs.

başka bir oluşumda görülmesiyle yüzümde tebessüm yaratmış kişi. buradan selam ederim kendisine.

Bu güne yaklaşmayalım, yarın oldu dünümüzde, evvel ki yıl 3 dakika sonra canlanacak dünyanın gecesinde görmüyor musun? Uzak şimdi nefesindeki ıtır. Gelmesin yanımıza o siyah kaplumbağa gidiyor musun? Ta nerelerde diye dokunmayalım geçmişimize, sorgu cevap beklerken; bizler gülümseyelim yürek acılarımızda sessizce. Almasın paramızı yüreğimizde ki sembolümsü o karanlık makber ki, biz çilingire inat kilitleriz hesaplarımızı o çirkin bankada. Ne idi yazık olan günahlarda? Biz çok mu salınıp durduk gelecekte ki o kısa gölgenin yanında? Bu gece gök kuşağı oldu Zühre nin hemen kenarında gördün mü? Ben seslenirken o ışığa, sen ağlıyordun haykırışlarınca ama duymuyordu sevgili dünya...

sevgili dünya,

Sana o kadar muhtaç bir halde elimi açmış gökyüzüne, Müslüman ruhu ile yalvarırken bir Budist'in trans hali ile istavroz çıkartırım. Ruhum; tanrıya yönelirken asla ve haykırmadan, gücüne eş bir ışık saçarak sesini duyurmaz. Senin koca maviliğin midir bizleri bu buhranlara atan? Ne paradır dileğim, ne başka bir makam...Hayyam' ın serseriliği ve ruha işleyen sözleri şaraptan mı sanırsın? insana ait bir geçmiş olsa gerek yer yüzünde ki beyaz maviliğin... Sularının çokluğu denizdir bilirim. birkaç damla su mudur onları deniz yapan, yoksa içindeki gizemler midir eşsiz kılan? Görünüşü öyle güzelken suyunun tuzları bile başka formlara yaşam vermekte...Balıkların, böceklerin, süngerlerin, mercanların olmadan deniz ne yapar ki o su birikintilerini?

su birikintisi,

Yaşamak sende ve ölüm de...Şimdi düşünce sarmakta kafamın içindeki o kıvrımlı sinir merkezini. Beni öldürürsün sen diğerlerini yaşattığın gibi. Onlara besin edersin de zerre umursamazsın sevdiklerimi. Bir çöplüğün olsaydı acaba nasıl olurdu? Çöpçülerin de, çöplüklerin de senin eşsiz güzelliklerin değil mi? Köpek balığı bile karada ne kadar masum. Aynı olan tek şey şu ki; yunuslar bile benim safımda gülümser.

sevgili yunus,

Bilmem kaç çağ önce sana borçlandım yaşamımı. O hükmedilemeyen suların içinden tutup çıkardın küçük bedenimi. O günden bu güne dek ruhumda kalan senin gülümsemen ve engin ıslaklığının ürküten anısıdır. Zaman zaman içimde korkuya dönüşürken ben o korkularım sayesinde insan olduğumu hatırlarım -ki bu nedenle kalbimi kibir bürümez- tüm çaresizliğimle. Balık olmak ne büyük özgürlük diye düşünürdüm ellerim bu kadar büyümeden önce. Öyle bir dünya var ki, gökyüzü ile yeryüzü tek ve her yeri yaşam alanı. Dünyanızdaki katiller bile korkarken sizden, bizim dünyamızdakiler öyle yüzsüzler ki. Sizin ki kadar saf bir vicdanla çıkamadık onların karşısına ve insan olmaktan mutluyuz hala.

sevgili insan,

Pek çok zaman öğrenmeye çalıştık seni, tüm bilgisizliğimizi kabullendiğimiz gibi. Oysa ki öğrendiklerimiz sadece tanrı ve şeytanın insanımsı bir dünyada çatışmasıydı. Adına vicdan diyorlardı tanrısal safta ve kötülük olan şeytan da karşısında. Nicedir ziyaret etmem mabetleri, gerek yok -ki bilirim, ruhumda ki melekleri- tanrıdan kaçış olmaz, şeytanı beslediğimiz gibi. Ya benim beynimde bilgi yok ya da yaşam aslında söylenenlerin ve kabul edilenlerin ta kendisi. O vakit nerede insani olan hislerin birleşimi?

güzel yazan güzel insan. hemen üstteki yazısını okuyorum tekrar tekrar. gayet hosbuldum.

Haftalardır ortalarda göremediğim, giderek kendisini daha çok özleten biricik yazar.**

geçen hafta evlenmiş yazar, mutluluklar dilerim.

Geç de olsa, doğum gününü kutladığım, tüm sevdikleri ile nice güzel yıllar dilediğim, "iyi ki doğdun." dediğimdir. Hayatı boyunca hep mutlu olsun.

Ortadan kaybolduğu zaman, bir kaybolan pir kaybolan yazar. Kendisini merak ettiğimi söylememe ise gerek yok.*

kendisini tanımam etmem. ama ateistlere sataşıp, benim bonus topladığımı düşünüyor. ne alaka demek istediğim yazar. burada 2 3 tane velet, camiye, imama, namaza küfür edince, ben susup bakayam mı ? durduk yere kimseye bir şey demem ben.

şak şakçı yazar.

bildiğim kadarıyla kendi düşüncesi yoktur.

(bkz: ateist yazar)

kendisine yapılan saldırılardan öyle etkilendi ki, götüm götüm ağlamakta şimdi...*

an itibariyle nick altına yazan yazarları gördüğümde dikkatimi çeken yazar..lakin bu yeni yetmeler yazmışsa* vardır bu yazarda bi pırıltı demişimdir..malum, ışık engellenmediği sürece fark edilmez..

(bkz: çicek abbas)

bayadir sozlukte yazan bir yazar. cemmat saldirilarini pek ipleyecegini sanmiyorum. ama yinede benim yuzumden bunca sacma sapan adamla ugrasiyor olmasi canimi sikti.

diğerleri gibi fotosentez le yetinmeyip aynı zamanda düşündüğü için doğal olarak uyumaya, uyutmaya ve sömürmeye yatkın beyinleri rahatsız eden fırtına gibi bir yazar.

bonus toplayan yazarların topladıklarını ellerine verip evlerine gönderen yazar.

"eline aldığınla evine git de, camiye gitme yüce rabbin seni çarpar" diye uyarı da bulunmaktan kendini alamayan yazar.
(bkz: sen hala orda mısın)

kendine muhatab aramayan ama bonus meraklılarıyla muhatab olmak zorunda kalan azimli akıllı yazar.