isikli masa

çizim masasının bir başka modelidir.
alttan ışık sistemiyle kalın gramajlı kağıtlara kopyalama işlemi güzzelce gerçekleştirilir.fakat çizim masasından * daha pahalıdır.
bunun yerine ilkel yöntemlerle de bir ışıklı masa elde edebilirsiniz.bir cam sehbanın altına koyulan ışıkla da bu iş şip şak hallolur kanımca. * * *

iyi bir icattır. lazım olma derecesi hayli fazladır. pencere camında kopyalamaktan daha basit ve daha az yorucu olduğu kesindir. (bkz: ısrarla isteyiniz)

fotoğrafçılıkta da kullanılır. negatif ve pozitif* filmlere bakılır, çoğaltılması istenen kare kolayca bulunur.

Işıklı masa da ne, diyebilirsiniz... Ben size 1980'lerin son yarısından bir nostalji yapacağım şimdi:

Efendim o, eski zamanlarda dergi - gazete yapan insanların çooook ihtiyaç duydukları bir ofis gereci; olmazsa olmazı. Dia pozitifleri üzerine dizersiniz, dergi ya da gazete için çekilmiş fotolardır onlar; LUP denilen bir özel büyüteç ile fotoları (3 santimetrelik fotolardan sözediyoruz - bildiğimiz pelikül yani) didik didik inceler; işinize yarayacak olanları seçersiniz. Sonraaa.... Sonra o fotoları bir de sayfaya uygun hale getirip kadrajlamak lazım. Bunun için de fotonun üstündeki şeffaf kabı koruyarak, SiYAH BANTLA dia pozitif üzerine kadraj atarsınız. Ondan sonra sıra, ORANTI ÇARKINA gelir ki, bir dergi gazete yapan adamın OLMAZSA OLMAZ gereçlerinden biri de bu ORANTI ÇARKIDIR. Kadraj yaptınız, sayfada yer alacak resme boyut vereceksiniz. 2 santimetrelik yer, sayfada 30 santim olsun istiyorsunuz; peki 1 santim 3 milimlik yer, sayfada kaç'a denk gelecektir? Onu da orantı çarkını kullanarak belirlersiniz. Fotolar buradan RENK AYRIMINA gider... Bir dergi ya da gazete yapan herkes, o zamanlar bunları bilmek zorundadır.