intihar

denetleyemediğim bir şey var içimde. arabamla bir köprüden geçiyorsam
aklımdan mutlaka intihar geçer. intiharı düşünmeksizin bir göle ya da
okyanusa bakamam. çok durmam üstünde. 'intihar'. aniden yanan bir ışık gibi.
karanlıkta. çıkış yolu olduğunu bilmek içerde kalmayı kolaylaştırır.
anlıyor musunuz? yoksa sonu deliliktir. o da hiç hoş değildir dostlarım.*

büyük çoğunluğu intihar girişimi ile, ortalama
1/10-1/13'lük oranı ise gerçek intiharla sonuçlanır.
(bkz: intihar girişimi)
(bkz: gerçek intihar)

insanın kaybedecek hiçbir şeyi kalmadığı anda hayatının artık önemli olmadığını düşünüp, cacına kıyması eylemidir. zira kaybedilecek her zaman birşey vardır, adına hayat denir. en önemli en değerli olandır.

duygu sömürü süzgecinden geçirilip teşebbüs edildiğinde yüzde yüz ölümle sonuçlanır.

(bkz: yavuz çetin)

bir fikir olarak intihar kişinin kendini rahatlatmasıdır..

kişinin sabahi beklemeden geceden demir almasidir. kenefler akan denizleri isteyenlere verip gün dogadan mechule gitmesidir. hiçbir sey düsünememek, yukardaki babanin oyunlarini bir kenara atip herseyin cebine koyup gidebilmektir. birakabilmektir bir seydir intihar. damla damla gebermektense işin kökten haletmektir... gün bulutlu gök bulutlu, henüz ortada yok güneş...

hayatı ve kalanları(-eğer varsa) terketmektir.
gerisinde bıraktıkları, kendisi için üzülecekleri varsa bir bakıma bencilliktir.
aslında bir bakıma da birçok zevki yaşamaktan mahrum olmaktır.
kaçmaktır belki de korkaklıktır hayattan.
zayıflıkta varılan son noktadır.
mücadeleyi yarıda bırakmak, savaşın ortasında kaçmaktır.
bazen de kaçıştan çok terkediş amaçlıdır, kendisinin terkedilmesinden intikam alma amacıyla kişi intihar eder geride onu terkedene mektupları bırakarak ve onu sonsuz bir vicdan azabı içinde boğar.
hayatta mutlaka her insanın aklından geçen, kimilerinin aklındansa hiç çıkmayan bir konudur.
bütün akıl hastalarının da tedavi edilmediği takdirde vardığı son noktadır.

murathan mungan şiiri

el falı avuç içinin yazgısı
kader çizgisi, ölüm deja vu
ayrılışlar, ayrılışlar, yaşanmamışlıklar
yalnızca bir kadehi içilmiş yetmişlik
intihar.

Ölmeye değecek hiçbirşey olmadığını bilmeyen insanların yapabileceği en büyük aptallık..

düşlerimde puslu bir intikam
bileklerimde bayat bir intihar
oysa ölünecek birşey yokmuş
sen gidince yaşanacak birşey olmadığı kadar.. * *

(bkz: bitecekse varolan varolmak en buyuk sansizliktir)

insanların hayatlarını ve yaşadıklarını bilmeden yorum yapmanın mantıksız olduğu eylem. belki bu intiharı haklı çıkarmaz; ama karşıdaki insan bunu tek çıkar yol olarak görüyor olabilir ve toplumun geri kalanı asla ve asla olaylara, o kişinin bakış açısından bakamayacağı için, yargılamak da yanlış olur. intiharı düşünen kişinin kendince doğruları olabilir. sanki hiç çözülemeyecek gibi olan, yani kişiye öyle gözüken sorunları olabilir.

sonuç olarak : günah olduğunu biliyorum ..

ruhunu serbest bırakmaktır; bu boktan hayata bile yenildiğini kabul ederek.

unutmaktir; aklinin oldugunu.

bu boktan dünyadan güzel bi kacis yolu. ardina bakmadan s.ktir olup gitmek.

psikolojisi bozuk bir insanın sergileyeceği davranış biçimidir. her ne olursa olsun insan kendi canına kıymamalıdır, allahın yardımını beklemeli ve bu durumdan kurtulması için çokça dua etmelidir. *

4 sayfa boyunca yazmışlar birşeyler. okumadım. bir olayımı anlatmak istedim...
gece 03:30 civarıydı. arkadaşımla oturmuş sunumla uğraşıyorduk. enya-may it be çalıyordu tek başına döngü ile. telefon geldi. telefonun ucundaki insan kesmişti kendini. banyodaydı... sesi gidiyordu, telefonun ucundaki insanın canı sana bağlı düşünsene. telefon kesiliyordu arada bir. o ne his idi allahım. uyuma diyordum. uyuma.
sanırım o insan şizofrendi. belki de sabah 06:00 ya kadar anlattıkları tamamen yalandı. hayallerini anlatıyordu. ülkenin bir ucundaki şehrinin emniyetini aradım gidin kurtarın diye, sessiz kalmam imkansızdı. belki de yalandı. ama gerçek gibiydi. saat 6 ya gelmişti. hala enya- may it be çalıyordu...
şimdi enya'dan may it be'yi duyunca o olay olduğu gibi aklıma geliyor.

öz kıyım.

"intiharda gelecek olmadığını anladığı gün ölümü siktir etmişti."*

karar verme aşaması, karar sonrası aşamasına göre çok zodur. şayet intihara kesin karar verdiyseniz ruhunuzda derin bir rahatlama hissedersiniz. karar öncesi çok iğrenç bir psikolojidir. sürekli sevdikleriniz gelir gözünüzün önüne, şayet inançlı iseniz ebedi cehennem korkusu sizi yer bitirir.

şayet gerçekten ölümü istiyorsanız kafanıza tek kurşun sıkıp olayı halledersiniz. ilaç içerek intihar edenler çok samimi bulunmazlar.

hayatın jübilesidir.emeklilik gibi birşey.

(bkz: jon nodtveidt)

anlık bir psikoz bence..
insanın bilincinin tamamen değersizlik duygusuyla ele geçirilmesi ve beyninden sadece kendini öldürmeye yönelik emirlerin çıkması..
en kötüsü de bu yokoluşa engel olabilecek kadar değerli hissettirilememesi..bizim ayıbımız..sevgiyi hissettiremediklerimizin kaybolma yolu..

Gözlerinin karanlığındayım
Sevinci yok düşlerimin
Rüzgârın savurur gülüşlerimi
Son gün batımındadır masumiyetin
Tebessümlere saklarım seni
Kopamam hülyalarından...
Saçlarına bağlarım gönlümü
Bir intihar gecesi, sessiz
Atarım kendimi dudaklarından...

kendinden kaçamamanın sonucu olabilir.
özentinin sonucu olabilir.
sevdiğinin arkasından gitmek olabilir.
allah'a bağlılık ne kadar güçlü ise o denli uzak durulan öz kıyımdır.