ideolojileri reddetmek

Faşizm, sosyalizm, komünizm, epistemeler, paradigmalar gibi etimolojik nitelikteki tüm kuram, kavram, düzenlemenin inkar edilmesidir.

Bu inkar edişin bir çok sebebi vardır. Fakat en önemlilerine değinmek gerekirse,

1* ideolojiler insan zihninin bir ürünüdür. insan düşünceleri ise; içinde bulundukları şartlara, görgü ve geleneklerine, yaşadığı çağın getirmiş olduğu perspektife, kişisel kanaatlere, duygusal yada tecrübesel bakış açılarına göre kendi bildiği doğruları savunan hatta bir süre sonra önceki savunduğunu bırakıp başka doğruları savunabilen beşeri bir kavramdır.

insan aklının ürünü olan ideolojilerin yanılma boyutlarını anlayabilmek için iki ayrı ideolojinin savlarını karşılaştırmak yeterli olacaktır. Bu karşılaştırmada birbirine ne kadar zıt düşüncelerin doğru olarak savunulduğu görülecektir. Uygulamaya konulan ideolojilerin yanılgılarının faturasını ise yine tarih boyunca insanlar ödemiştir ve ödemeye devam edeceklerdir.

2* Bildiğiniz üzere insanların hayatta vazgeçilmez gördükleri en önemli edinim mutluluktur, mutluluğun temellendirmesi ise kişisel çıkarların (maddi veya manevi) elde edilmesi üzerine kuruludur. Tarih boyunca savunulan hiç bir ideoloji bugün milyarlarla ifade edilen insan nüfusunun her bir bireyini mutlu kılacak nitelikte değildir keza bir insanın çıkarı uğruna başka bir insanın çıkarından (mutluluğundan) fedakarlık yapması veya fedakarlık yapmaya mecbur bırakılması, çıkar çatışmasının vazgeçilmez ve asla değiştirilemez kanunudur. Ne kadar istemesekte çıkar çatışmaları dünyanın başlangıcından beri var olan bir gerçektir ve dünyanın son gününe kadarda gerçekliğini koruyacaktır.

Hiç bir ideoloji milyarlarca çıkarın birbiriyle çatıştığı bir dünyada, toplumsal huzuru ve adeleti sağlamaya yetmeyecektir. Bu da ideolojilerin doğuş sebebi olan toplumsal huzurun aslında hiç bir zaman gerçekleşmeyecek bir ütopya olduğunun ispatıdır.

Not: Yukarıda belirttiklerim kendi şahsi düşüncelerim olup herhangi bir ideolojiyi savunan hiç bir insana kesinlikle en küçük bir eleştirim söz konusu değildir.

doğrudur. hatta tek kurtuluştur.

çünkü bütün ideolojiler, birilerinin cebini doldurup, diğerinin sırtına basmaya yarar.

stalin de yaptı, mao da yaptı, hitler de yaptı.

tek ideoloji sevgi olsa, hayat bayram olsa, ağaçtan elma koparıp, kıçımıza asma yaprağı takıp dolaşsak.

bu senin yaptığın ne oluyor?

senin düşündüklerin de bir ideoloji değil mi?

(bkz: hadi oradan)

entellektüel mi oldun şimdi?

(bkz: mannheim paradoksu)
(bkz: 404 not found)

bu boyutu ile de, ele alınması gereken bir konu. her şey'den önce; insanların ideolojileri kabul ettiği gibi, red etme özgürlüğü de vardır. toplumsal düzen ile ilgili bütün kavramları belli ve sabit değişmezlere göre ele almalıyız diye bir kaide nerde yazıyor.

isteyen bütün ideolojileri bir kenara bırakıp sadece inanç sistemine göre hareket eder, isteyen değişmez sanılan pragmatist kavramlarla, isteyen kendine yakın hissettiği ideolojilerle.

anarşizm benzeri bir görüşü benimsemektir. uzman değilim ama bana anarşizmi çağrıştırdı.

doğrudur bir bakıma. din ile ideoloji farklıdır ama. onun bir sınırını belirlemek lazım.

(bkz: apolitik)