bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202613
- arkadaşlar bakar mısınız bi19
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç6
- eski nickimi özlüyor olmam12
- şafak sezer e gülen insan5
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması34
- yeni nesil ilişki terimleri4
- anın görüntüsü23
- kahve içince insanın kakasının gelmesi5
- kopya çekmenin etiği4
- kumar bağımlılığı3
- 50 bin tl maaş yeterli mi4
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- bir anda hayatını değiştirmek3
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet21
- akit gazetesi5
- roller coaster2
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek6
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı17
- anı biriktirmek4
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- ev genci24
- köyünü özlemek5
- psikolojik rahatsızlıklar genetik midir4
- şahane pazar2
- bankanin verdiği paradan fazlasini almasi3
- 20033
- sevgilisinin üzerine oturarak öldüren kadın2
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- tuzla2
- the merich'in gerçek yüzü5
- kapalı alanda başlayan nefes darlığı ve çarpıntı3
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- traveler ile uçak yolculuğu5
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması10
- anneanne2
- eşcinsellerle gönül eğlendirip kızla evlenen güruh3
- 19982
- elimizde kalan tek nick teknik11
- mandıra filozofu filmindeki sakallı tip3
- aranızda tansiyon hastası var mı3
- doğal gaz vs kalorifer2
- herzog'un avrupa'yı koruyoruz iddiası6
- genital bölge hijyeni önemli mi3
- geyze2
- istanbul da yapılabilecek aktiviteler8
- evhamlı olmak3
Küre Dağları Tabiat Parkı içerisinde yer alan Horma Kanyonu, Kastamonu ili'nin,Pınarbaşı ilçesi'nin Ilıca köyündedir.akvaryumu andıran derin göllerden ve irili ufaklı şelalelerden oluşmakta olup rehbersiz geçilmemesi tavsiye edilir.hemen yakınındaki ılıca köyündeki yardımsever rehberler işinizi kolaylaştırırlar.kaygan kayalardan geçmek oldukça zor olduğu için sağlam bir ekipman bulundurmak zorunludur.
pınarbaşı'ndan, ılıca şelalesi mevkiine doğru gelmeden önce sağ tarafta yer alan küre dağları milli parkı kapısından içeri girin. yolu bırakmadığınız takdirde bu kanyona ulaşabilirsiniz. geçtiğimiz hafta üçüncü defa gittim buraya. fakat, bundan sonra asla gitmeyi düşünmüyorum. zira gözüm inanılmaz korktu.
beraber tatil yaptığım arkadaşlarıma horma kanyonu'nu görmelerini özellikle direttim. amasra'dan pınarbaşı'na doğru yola koyulduk. bartın'a geri döndük ve oradan ulus istikametine, yani, pınarbaşı'na tepeden inen dağ yoluna yöneldik. pınarbaşı'na gelmeden önce ulukaya şelalesi var. kastamonu'lu bir arkadaşım burayı görmem hususunda ısrar edince, horma kanyonu'ndan önce ulukaya'yı ziyaret ettik. kesinlikle görülmesi gerekiyormuş. yöre halkı arasında bu şelalenin adı ise "su çıkaran kayası".
neyse, devam ediyorum;
nihayet kanyona varabildik. bana eşlik eden arkadaşlarım sevgili oldukları için onları bu güzel ortamda yalnız bırakmak istedim. iki kumrunun bu güzellik içinde romantizm yaşamasını istedim. sırt çantamı aldım ve önden yürümeye başladım. yaklaşık 150-200 metre yürümüşümdür. arkadaşlar yavaş yavaş yürüdükleri için geride kaldılar. demir iskeleye gelmeden önce ahşap iskele üzerinden bir süre yürünüyor. ahşap iskelenin bitimine doğru yaklaşırken çatırdı sesleri duydum. ama inanılmaz gürültülü bir sesti. aklıma ilk gelen şey ise ekskavatör oldu. içimden "yahu kanyonun tepesinde taş mı kırıyorlar" dedim. ekskavatör falan değilmiş. yukarıdan devasa bir kayanın yuvarlandığını hemen akabinde idrak edebildim. ağaçları kıra kıra geliyordu üzerime. kayayı göremiyordum ama hemen tepemden bana doğru geldiğini tahmin edebiliyordum. kayaların oluşturduğu dik duvarlar yüzünden ses yankı yapıyordu. yankı yaptığı için kaçacağım noktayı bir türlü kestiremiyordum. sağa kaçsam olmaz, sola kaçsam olmaz. hemen o an kanyon duvarına doğru çömeldim ve ellerimi başımın üstüne koydum. sesi duyan arkadaşlarım bana doğru koşmuşlar o sıra. ikisi de bana bakıyor uzaktan ama ellerinden hiçbir şey gelmiyor. elimle gelmemeleri için işaret yaptım. yaptığım hareketin tek bir nedeni vardı; "ben yandım siz yanmayın"
içten içe; "her şey buraya kadarmış" dedim. kayadan ziyade, seslerin yoğunluğu heyelan gibiydi. bu anlattıklarımın hepsi birkaç saniye içerisinde gerçekleşti. yuvarlanan devasa kayanın bana yaklaştığı sırada sesin yönünü tespit edebildim. çömeldiğim yerden sesin geldiği yöne baktım ve iki saniye sonra dev kayanın üç metre önümden dereye doğru fişek gibi düştüğünü gördüm. iskeleyi kürdan gibi kırdı. dev kayanın peşinden irili ufaklı kayalar onu takip etti. arkadaşlarıma gelmemeleri için defalarca kez bağırdım. sesler kesildikten sonra hemen onların yanına koştum ve kollarından tutarak kanyondan seri adımlarla uzaklaştırdım.
daha önce ölüme yaklaştığım anlar oldu ama böylesi korkuyu hiç yaşamadım. ecelin geldiği yönü tespit edememek içimi kemirdi resmen. şanslıydım. bir daha asla gitmeyi düşünmüyorum. binlerce yıldır yerinde duran kaya benim gelmemi beklemişti resmen. olayın gerçekleştiği noktaya gelmeden önce fotoğraf çekmek için duraksamıştım. belki de hayatımı kurtaran şey o duraksama anı oldu.
işin enteresan tarafı, pınarbaşı'ndan sonra sinop istikametine doğru yöneldik. arabayı sürerken gördüğüm heyelan uyarısı tabelaları bile içimi titretiyordu. psikolojim bozuldu diyebilirim. o sesleri hayatım boyunca unutamayacağım. velhasıl; tehlikelerle dolu bir kanyon.
kırılan iskelenin fotoğrafı;
görsel
beraber tatil yaptığım arkadaşlarıma horma kanyonu'nu görmelerini özellikle direttim. amasra'dan pınarbaşı'na doğru yola koyulduk. bartın'a geri döndük ve oradan ulus istikametine, yani, pınarbaşı'na tepeden inen dağ yoluna yöneldik. pınarbaşı'na gelmeden önce ulukaya şelalesi var. kastamonu'lu bir arkadaşım burayı görmem hususunda ısrar edince, horma kanyonu'ndan önce ulukaya'yı ziyaret ettik. kesinlikle görülmesi gerekiyormuş. yöre halkı arasında bu şelalenin adı ise "su çıkaran kayası".
neyse, devam ediyorum;
nihayet kanyona varabildik. bana eşlik eden arkadaşlarım sevgili oldukları için onları bu güzel ortamda yalnız bırakmak istedim. iki kumrunun bu güzellik içinde romantizm yaşamasını istedim. sırt çantamı aldım ve önden yürümeye başladım. yaklaşık 150-200 metre yürümüşümdür. arkadaşlar yavaş yavaş yürüdükleri için geride kaldılar. demir iskeleye gelmeden önce ahşap iskele üzerinden bir süre yürünüyor. ahşap iskelenin bitimine doğru yaklaşırken çatırdı sesleri duydum. ama inanılmaz gürültülü bir sesti. aklıma ilk gelen şey ise ekskavatör oldu. içimden "yahu kanyonun tepesinde taş mı kırıyorlar" dedim. ekskavatör falan değilmiş. yukarıdan devasa bir kayanın yuvarlandığını hemen akabinde idrak edebildim. ağaçları kıra kıra geliyordu üzerime. kayayı göremiyordum ama hemen tepemden bana doğru geldiğini tahmin edebiliyordum. kayaların oluşturduğu dik duvarlar yüzünden ses yankı yapıyordu. yankı yaptığı için kaçacağım noktayı bir türlü kestiremiyordum. sağa kaçsam olmaz, sola kaçsam olmaz. hemen o an kanyon duvarına doğru çömeldim ve ellerimi başımın üstüne koydum. sesi duyan arkadaşlarım bana doğru koşmuşlar o sıra. ikisi de bana bakıyor uzaktan ama ellerinden hiçbir şey gelmiyor. elimle gelmemeleri için işaret yaptım. yaptığım hareketin tek bir nedeni vardı; "ben yandım siz yanmayın"
içten içe; "her şey buraya kadarmış" dedim. kayadan ziyade, seslerin yoğunluğu heyelan gibiydi. bu anlattıklarımın hepsi birkaç saniye içerisinde gerçekleşti. yuvarlanan devasa kayanın bana yaklaştığı sırada sesin yönünü tespit edebildim. çömeldiğim yerden sesin geldiği yöne baktım ve iki saniye sonra dev kayanın üç metre önümden dereye doğru fişek gibi düştüğünü gördüm. iskeleyi kürdan gibi kırdı. dev kayanın peşinden irili ufaklı kayalar onu takip etti. arkadaşlarıma gelmemeleri için defalarca kez bağırdım. sesler kesildikten sonra hemen onların yanına koştum ve kollarından tutarak kanyondan seri adımlarla uzaklaştırdım.
daha önce ölüme yaklaştığım anlar oldu ama böylesi korkuyu hiç yaşamadım. ecelin geldiği yönü tespit edememek içimi kemirdi resmen. şanslıydım. bir daha asla gitmeyi düşünmüyorum. binlerce yıldır yerinde duran kaya benim gelmemi beklemişti resmen. olayın gerçekleştiği noktaya gelmeden önce fotoğraf çekmek için duraksamıştım. belki de hayatımı kurtaran şey o duraksama anı oldu.
işin enteresan tarafı, pınarbaşı'ndan sonra sinop istikametine doğru yöneldik. arabayı sürerken gördüğüm heyelan uyarısı tabelaları bile içimi titretiyordu. psikolojim bozuldu diyebilirim. o sesleri hayatım boyunca unutamayacağım. velhasıl; tehlikelerle dolu bir kanyon.
kırılan iskelenin fotoğrafı;
görsel
Nasıl inşa edildiğine anlam veremediğim üç kilometre uzunluğunda yola sahip olan, içinden yürünerek geçilebilen vadi.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com