hey surmeli

bir neset ertas turkusu.

Kale kaleye bakar, ben bilmem ayrılık
Bakışların can yakar da gözleri sürmelim
Bakışların can yakar da elleri kınalım
Sen orada durukan, ben bilmem ayrılık
Başka yere kim bakar da gözleri sürmelim
Başka yere kim bakar da elleri kınalım

Hey sürmeli sürmeli, ben bilmem ayrılık
Severken sevdirmeli de elleri kınalım
Severken sevdirmeli de gözleri sürmelim

Kaleden indin imiş, ben bilmem ayrılık
Mendilin dolu yemiş de gözleri sürmelim
Mendilin dolu yemiş de elleri kınalım
Yare saldım yememiş, ben bilmem ayrılık
Gendisi gelsin demiş de gözleri sürmelim
Gendisi gelsin demiş de elleri kınalım

Hey sürmeli sürmeli, ben bilmem ayrılık
Severken sevdirmeli de gözleri sürmelim
Severken sevdirmeli de elleri kınalım

http://www.besteciler.com/A5%20T.H.M%20(%20B%20)/Ne%C5%9Fet%20erta%C5%9F/kale_kaleye_bakar.htm

kaldırım kenarlarında duran üç beş genç delikanlının, önlerinden geçen ve gözlerine sürme çekmiş bir kızın arkasından laf atmasıdır.

(bkz: yozgat surmelisi)