her şey bedava

doğalgaz, su, elektrik, hastane masrafı, ilaç, çalışmadan aylık gelir, ev, burs, vergisiz araba, faizsiz banka fonu ve en önemlisi benzin tl üzerinden kuruş hesabıyla ücretlendirilen bir yer düşünün, evet burası libya idi.

hırs yapmak yok,
kendini geliştirmek yok,
kafayı çalışırmak zaten gerekmez,
yediğin önünde yemediğin arkanda,
elini sıcak sudan soğuk suya sokma,
böyle bir hayat sürdürülebilir değildi ve sürdürülebilir olmadığıda kabak gibi ortaya çıktı.
insanlar mücadele ede ede olgunlaşır.
çiftliklerde bakıma alınan hayvanlar için, bir süreliğine her şey bedavadır.

"bedava peynir sadece fare kapanında olur".

fakat yine de illaki bir bedeli karşılığında.

(bkz: needful things)
(bkz: gerekli şeyler)
(bkz: ruhlar dükkanı)

O zaman Lidyalılara küfreden insanlar olmazdı. Herkes eşit olurdu. Hırsızlık olmazdı. Ülkeler arası bu kadar savaş olmazdı. Herkes bir kabul edilir zengin fakir kavramı kalkardı. Belki renk ayrımı olurdu. Ama bu kadar sert olmazdı. Her şey parayla başlığı açılırdı. insanlar birbirine saygı duyardı. Hırs olmazdı. Maaşlar farklı olurdu. Ve daha bir çok şey olurdu ama Her şeyden önce herkes insan olurdu.
Her şey çok farklı olurdu belki ama bu yazdıklarıma ben bile inanmadım. Belki bu kadar değil ama her şey daha az kötü olurdu. Belki olsa bile para gibi bir şey yine bulunurdu. Sonuçta insanız ve bir şekilde yine sorun kavga ayrım yapabilecek bir şey buluruz.

olabilir bu da.