henoteizm

bir tanrıya bağlanırken diğer tanrıların varlığını da kabullenmeyi amaçlayan düşünce.
(bkz: monoteizm)
(bkz: politeizm)

Tanrı kavramı hakkındaki inanç ve öğretiler'den biri.

ne kadar halk, kabile ya da ulus varsa, o kadar cok tanrinin varligina inanis bicimi.

bir tanrıyı ön planda tutmakla birlikte, çok sayıda tanrıyı kabul eden/edebilen inanç sistemi. peygamberimiz zamanındaki mekke müşrikleri de genel anlamda bu kapsamda düşünülebilir.

aslında bir nevi biziz. Dünyada yüzlerce tanrı inancı olduğunu bilir sadece bir tanrıyı kabul ederiz.

bir inanç. yani kısaca bir tane yüce bir tanrı var ama bu tanrının altında başka tanrılarda var.

çok ilginç vallahi. bir tane tanrıya inanıpta altında tanrıları çoğaltmak nedir allasen?

yalakaları olmayan tanrı nerde görülmüş.

elimize ulaşan ilk tevrat metinleri henoteist bi çizgideyken, musa'nın sina dağına çıkışıyla epifanik göstergeleri olan yhwh insan zihninin eşzamanlı evrimiyle daha soyut bi katmana çıkarak, ne olmadığını söyleyerek tanımladığınız kavramların seviyesine ulaşıyor. negatif teolojiye, apofatik tanıma. kuranda gospellerin ve tora metninin kemikleştiği döneme ait bir metin. aynı fenomonolojik izi kuran metninde de görebilirsiniz.

allah, görünüşe göre insanların sözlü edebiyatla kültürel değerlerini aktardığı süreçte, aynı çizgide ilerleyen sözlü vahiyle sınamışken, yazılı edebiyatın geliştiği süreçte de yazılı kanunla mükellef tutmuş, tutmaya da devam ediyor. her halükarda tarihselci perspektifin egemenliği söz konusu.

insanlığın emekleme aşamasında bir bebek olduğu dönemde, onu şehir devletlerinin, yazılı hukuğun geliştiği normlarla sınayan bi allah yok anlayacağınız.