heijan

burası bağcılar welcome to cehennem tata tata tata tata vazgeçmem diye şarkısı vardır.

geçen bunu havalimanında muti ile canlı canlı görmüştüm. hayranları falan değilim, çok sevmiyorum bunları, müzikleri, tarzları falan benim tarzımla zerre alakası yok. ama yine de bunları gördüm, kaçmasın bari diye absürt, komik te olsa anı olsun diye fotoğraf çektirdim onlarla. hiç kırmamışlardı, fotoğraf çekme isteğimi geri çevirmemişlerdi, fotoğrafta gülümsemişlerdi ve el sallamışlardı.
her ne kadar bağcılar tirreği, kekosu tarzları ve şarkıları olsa da, şarkı sözlerinde saçma sapan uy*şturucu, t*rbacı, b*nzai, sokaklar, adamlar vb. geçse de (uy*şturucu, b*nzai gerçekten kullanmadılar, satmadılar sanırım, şarkılarında başkalarından bahsediyorlardı sanırım, dalga geçiyor da olabilirler) karakterleri egosuz, mütevazı, espirili ve eğlenceli gibi sanki ne bileyim.
zaten kendileri ile ilgili komedi, mizah ve parodi içeren skeçlerde kendileri de oynamışlardı kimseyi kırmadan.
niyetleri keko, tirrek taklidi yapıp kekolarla, tirreklerle dalga geçmek te olabilir bilemedim şimdi.
asıl ilginç olan ise milyonlarca dinlenen şarkısı olan herifleri havalimanında kimsenin tanımaması.

denince akla bağcılar gelir.