hayatin soveleri

uretmek, insan hayatindaki tek anlamli edimdir. icgudusel ve bilinc-disi bir erek olarak merkezimize yerlestirilen var olma mecburiyetini katlanilabilir kilmanin yegane yoludur. iste bu yolda, bazi seyler onemli gibi gorunmezler goze. bir pencerenin soveleri gibi, hayatin da soveleri vardir. yasam penceresini ayakta tutan, yapiya butunlesmesini ve mimari senkronizasyonunu saglayan olusumlardir bunlar. biraz daha fonksiyonel gibi dusunebiliriz bunlarin gercel projeksiyonlarini; tipki pencereden isik girip girmemesine karar veren jaluziler gibi davranirlar kimi zaman. bazen icerisi bazen de disarisi aydinlik olur; aradaki isik-bili-veri-duygu akisini saglayan iste bu pencere ve pencereyi canli tutan da sovelerdir. cam ruhtur; karistirmamali; soveler ise yaptigimz besteler; baslattigimiz asklar ve belki de sonraki kusaklara biraktigimiz uc bes mutevazi satirdir.

(bkz: hayatin mos u)