hayalet deprem

Avize ile kanka olduk.

Sürekli göz gözeyiz.

yoğun strese bağlı iç kulak kristalleri yerinden oynar bence sebebi bu.
aniden kalkıp hareket etmek ani hareketler dahil.
yalancı vertigo gibi bir şey.

dün gece uyurken başıma gelen olay.
kalkıp emin olmak için ışığı yaktım.
ışık da duvar ışığı ha.
ışığı yakıp yere halıya baktım.
sonra ben napıyorum aq dedim yattım.
depremi yere bakarak anlamaya çalıştım.
off anlatamadım öyle oldu işte.

deprem : abi oluyorum fark ettiysen.

psikolojik deprem de diyorlar. deprem bölgesindeki ben dahil her insan öyle. afedersiniz ve allah günah yazmasın, sadece içtiğim zaman net uyku çekiyorum. onun dışında hep avizemle gözgözeyim ve kötü rüyalarım hiç bitmiyor.

geçen yine, birkaç gün önce, sanıyorum salı gecesi filan, rüyamda fena sallanıyorduk, ben yine böyle anneme babama sesleniyordum, hole gelmeleri için bağırıyordum, ben öleceksem öleyim de, annem babam sağ kalsın, mesela abim sağ kalsın, yahu evlenecek haziran'da, vardır hayalleri, çoluk çocuk, bizim yok kardeşim, atıl insan gibiyiz, hiçbir şeyimiz yok, ben ölmeyeyim de kim ölsün?