hatıra defteri

kalbin kadar temiz bu sayfayı ayırdığın için çok teşekkür ederim diyerek başlanırdı yazmaya. birde sözler falan da yazılırdı.

mutlulukların okyanuslar kadar büyük üzüntülerin yağmur damlası kadar küçük olması dileğiyle.

sepet yumurta sakın beni unutma. *

Alışveriş merkezleri, metro gibi noktalarda müzik yapan, caz,latin, nostaljik pop parçaları seslendiren bir müzik grubudur. En az iki, en fazla dört kişi olurlar.

ortaokul'dayken platonikten hallice abayı yaktığım bi kız, yazmam için vermişti bu defteri bana. aldım elime defteri. yüzüm, en bursa'sından domatese çalmış vaziyette... arkamı bi döndüm, arka sıramdaki sivilceli elemanlar rozzzpuçocuğu gibi sırıtıyor. bir sırada 6 kişi var. kim, kimin içinde belli değil. çok acayip bir manzara! bu durumdan kıllanmalıydım zaten. 2 kişilik, bilemedin en fazla 3 kişilik lan o sıra. neyse, kız da bir şaşırdı; "n'oluyo ya" falan dedi. bu rozzzpuçocuğu arkadaşlar da iyiden iyiye mart kedisi gibi kızıştı. "uğallalaha" diye kahkaha atmaya başladılar. "uğalallahah" diye gülme mi olur a amına koduklarımını? lan bak nasıl kızdıysam, aynısını bile yazamadım zaten. neyse işte, durum böyle kerhane önüne dönüverince, kız; "üfff...ver yeaa defterimi tamam yazma kalsın" dedi ve gitti. tekrar arkama döndüğümde, kıkırdamaktan hepten birbirinin içine girmiş bıyıklı sivilceleri gördüm. simaları kaybolmuştu. sadece kararmış ince dişler, ipliksi badem bıyıklar ve de kızarmış pis sivilceler vardı. o an kendimi kaybetmişim. silikti her şey. berraklaştığında her şey, kendimi, elemanlardan birinin hatıra defterini feryat figan içerisinde sikerken buldum. feci bi manzara. herkes birbirine sarılmış ağlıyordu! kendisi gibi beyaz sayfalara da çok yazık olmuştu gerçekten. ergenlik vardı sonuçta bünyede. acımadan hunharca bi yerde. ama, çok da pis hatıra oldu çocuğa hea! ehehe... umarım saklıyordur defterini. saklıyorsan beni bul bebişim! laflarız.

Arkadaş ortamında sevilsende sevilmesende yakınında olan herkes birşeyler yazmak ister güzel bir defterdir geçmişi yanında taşımanın değişik bir halidir.

ilkokul, ortaokul veyahut lise yıllarında yapılan anlamsız hareketlerden bir zira bir kaç yıl geçince herkes herkesi unutur. yolda görünce selam bile vermezsin. ne halta yaradığını hiç çözemedim.

görsel

Yıllar yılı elime almadığım, işsizlikten bir bakayım dediğim, isimleri olan ama görüntü olarak aklımdan toz olup uçmuş bir sürü arkadaşın yazısı ile dolu bir defter.

Geçmişimde kendimle ilgili unuttuğum bir sürü anının canlanmasına sebep olmuştur ayrıca.
-çok iyi bir arkadaşmışım. (Tabiiiiii kiii^^)
-iyiliğim yanı sıra gıcıklık da çok yaparmışım.(yoğğğğğ)
-kızdığımda arkadaşlarımın saçını çekiyormuşum.( yemin ederim bunu hatırlamıyorum bile. Ah çirkef ben)

bir dolu insanın seni çok seviyorum ve her zaman sevicem gibi saçma salak yalan yanlış duygularını yazdığı defter. o defteri zamanında ne umutlarla alıp yazdırmıştım millete. ulan nefret ettiğim kız bile senden hoşlanmıyorum ama iyi birisin yazmıştı wtf bacım yani.

bilimum temenninin yer aldığı defter.*

lisede bazı hoppidik ve populer kızlar olurdu. bu yellozlar defterlerine yazdirmak icin adam secerlerdi. kaltaklar. ne oldu da ben ve benim gibi efendi adamlara yazdirmadiniz da ha ne oldu? o yazdirdiginiz picler simdi yok oldular. bense istedigim kadar defter alip yazabilirim artik. dur alayim yarin. kenarlarini da suslicem.