hamam kasidesi

bir gün padişah, vehbi efendiyi yanına çağırır ve: "bana öyle bir şiir yaz ki bir mısrasını okuyunca içimden seni öldürmek, bir sonrakini okuyunca ise ödüllendirmek gelsin" der.

azm-u hamam edelim, sürtüştürem ben sana,
kese ile sabunu, rahat etsin cism-u can.

lal-u şarap içurem ve ıslatıp geçirem,
parmağına yüzüğü, hatem-i zer drahsan.

eğil eğil sokayım, iki tutam az mıdır?
lale ile sümbülü kakülüne nevcivan.

diz çökerek önüne ılık ılık akıtam,
bir gümüş ibrik ile destine ab-ı revan.

salınarak giderken arkandan ben sokayım,
ard eteğin beline, olmasın çamur aman.

kulaklarından tutam, dibine kadar sokam,
sahtiyenden çizmeyi, olasın yola revan.

öyle bir sokayım ki, kalmasın dışarda hiç,
düşmanın bağrına, hançerimi nagehan.

eğer arzu edersen, ben ağzına vereyim,
yeter ki sen kulundan lokum iste her zaman.

herkese vermektesin, bir de bana versene,
avuç avuç altını, olsun kulun şaduman.

sen her zaman gelesin, ben vehbiye veresin,
esselamun aleyküm ve aleykümesselam.

(bkz: budur)

eğiliyorum vehbi efendi
önünde saygıyla aman aman.

bize de giydirme de
ceketin senin olsun of aman...

Koskoca devletin -ki adi Osman- basindakilerin ne kadar luzumsuz islerle ugrastiginin ve ne kadar sig zevkleri olabildiginin kaniti olan (uydurma degilse tabii) edebi eser. demek ki adam padisah da olsa buyuk sair de olsa bildigin kahve muhabbeti cevirebiliyormus...

hikayenin doğru olup olmadığı bilinmemektedir, doğruysa bile bu şekilde vuku bulmamıştır tabii. ama kasidenin mükemmel olduğu da ortada.