bugün

hem aglarim hem giderim der gıden, arkasında bır acık kapı bırakmak ıcın...
agladıgını bılmemızı ıster kı vıcdan azabı ya da bır sempatı ıle gıtsın... tamamen yalandır o gozyasları ya da damlaları...
gelene aglamak lazım asıl, testıyı kırmadan onlemını alıp saplagı patlatmak gıbı...
aglamak lazım kı gıdene gıttıgınde aglamayalım, bır kere aglayalım kı gıttıgınde kapanmaz yaralar bırakmasın...
giden gider kalan saglar bizimdir dıyerek bakmak lazım olaya, gıden degıldır, kalandır yanınızda olan, hep destek olan, zorunluluklar yuzunden gıdılse de yıne de gıder...
giden sevgilinin ardindan aglamak dıye bır sey var; neden aglayayım kı ben gıdenın ardından, salak mıyım ben?
gidenler aglatirlarmıs...
hıh...
ne aglıyacagım be ben gıdenın ardından...
o benı ıstemıyor sa ben aglamısım ne fayda...
ama tabı su da var...
acı cekmeyı sevmek de bızım cografyanın bır parcasıdır...
belkı de o yuzden aglarız gıdenın ardından...
ama sakın aglama gıdene, aglama guclu ol..
© copyright 2005 - 2026