gece

kendim diye söylemiyorum ama yaptığım dandik kayıtla bir çok kişiye kendini çok sevdirmiş bestem. ayrıca bende çok severim her gece uyumadan önce bir doz okurum ya da dinlerim

sözleri de şöyledir :

bu gece her zamankinden fazla özledim seni
bu gece dokunmaktan da öte izlemek seni öylece
bu gece düşünmekten de öte hayatım ellerinde
bu gece istemek yok sadece ağlamak o düşlerde

oof bu aşk...
mesafeler yetmez, dipdibe olmak sadece
oof bu aşk...
sadece sen ve ben le,
sadece gözgöze günlerce

dün gece düşünmekten korkup ağladım sessizce
dün gece ismini duydum ben sağırlaştım öyle düşününce
dün gece silmeye çalıştım seni içimden resimlerden
dün gece yine daldım düşlere ölümsüz bu sevginle

oof bu aşk...
mesafeler yetmez, dipdibe olmak sadece
oof bu aşk...
sadece sen ve ben le,
sadece gözgöze günlerce

bu gece her zamankinden fazla özledim seni
yarına çıksam bile ne yazar baktım yine yoksun yanımda...

hiç bitmemesi, hep bizimle olması dilenen...
gündüz de iyidir ama gece daha bir güzeldir. daha samimidir, daha sıcaktır. dolunayın güzelliğini, hilalin inceliğini, yıldızların ışıltısını gecede bulursunuz. sakinliğiyle sanki uyuyormuş izlenimini veren denizin yüzeyinde göz kırpan yakamozları gece görürsünüz. rüzgarın hafifçe salladığı yaprakların hışırtısını duyabilirsiniz gecede. güneşin ilk ışıklarını göndermeye başladığı zaman hüzünlenirsiniz bir günün daha sonuna geldiğiniz için. ama çok değil sadece birkaç saat sonra yeniden yaşarsınız bunları ve hiç bıkmazsınız. güneşin batış vakti geldiğinde gökyüzünde oluşturduğu kızllığa bakarsınız ve birazdan belirecek olan yıldızları düşlersiniz.

insana 15 yılını bi kaç dakikayla özetleyip aklını başına getiren, güzel bir mor ve ötesi parçası. *

alkole, gözyaşına, şarkılara ve de yaralara en çok yakışan...

gecenin iki yüzü vardır.her gece,gece bize farklı yüzlerini gösterir.kimi zaman sessizliğin,dinginliğin bize verdiği,gürültüden kargaşadan arınmış olan şehrin duyduğu rahatlığın huzurudur.kimi gecelerse bu rahatlık,bu huzur bize batar.şehrin kafasını dinlerken alıp verdiği düzenli nefesler bile bize etki gösterip,kendimizi sadece ona bırakmayız.oysa ki yapmamız gereken tek şey geceyi seyretmektir. gece günün en kötü bölümüdür bizim için.artık uykumuz kaçmış,yalnızlığımıza gömülmüşüzdür,düşüncelerin ardı kesilmez.

insana derdini, hasretini, sevdasını, acısını, geçmişini, memleketini, yolları hatırlatan en garip olay. bir işkence türü belki de...

deli düşünme, yol çizme, enerji depolama bazen düşünce sapması; farkında olmadan tüm günün yorgunluğu bizi geceye bağlar..

mor ve ötesinin en bi kendi halinde ve en bi güzel şarkılarından.kısacası mütevazi şarkıdır vesselam.

derin bi nefes çek sigarandan bi istanbul gecesinde,
kapat gözlerini.
kulağında çınlayan tek ses martılarınki olsun.
istanbul.
gece.

insanların huzuru bulduğu tek zaman dilimi.

etrafın karanlıkta sessizleşmesi ile, huzur uyanır işte o saatte.

insanın gerçek anlamda "insan" olabildiği tek zaman dilimi.

bilge karasu'nun en begendigim pargrafina sahip romani..

"bugün hiçbirimiz geri dönemez, hiçbirimiz vazgeçemeyiz. oysa hiç değilse birkaçımız, biliyoruz ki birtakım dönülmez sanılan yerlerden her zaman dönülebilir; yeter ki durduğumuz yerden ileriye değil, ileriden, durduğumuz yere bakabilelim."

gece midir insanı hüzünlendiren,insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen sözünde paradoks oluşturan anahtar kelime.sözün altında yatan ana duygu ise melankoli.dert,keder,efkar,çile...hepsi bir anda insanın içinde düğümlenir.yapılması gereken nilüfer'in geceler parçasındaki gibi çareyi gecelerde aramak mıdır?yada replikas'ın gece kadar rahatsız etmiyor parçasındaki gibi suçu geceye atmak mıdır?bilmiyorum.

gece olur,hava kararır,ortam ayarlanır,mezeler hazırlanır,içkiler yudumlanır,muhabbetin tadına varılır.gece olur,yıldızlar belirir,ay ışığı içimizi aydınlatır,denize vuran yakamoz gözlerimizi alır.gece olur,mumlar yakılır,ortam loş hale getirilir,slow bir müzik açılır;belki düş sokağı sakinleri,belki de sezen aksu,sevilen uzaktaysa eller telefona gider,sevilen eğer yanıbaşınızdaya dudaklar birleşir.ama bildiğim bir gerçek var ki tüm bu güzellikler gece yaşanır.

şimdi düşünüyorum da;gece midir bana bu yazıyı yazdıran,ben miyim bu yazıyı yazmak için geceyi beklemeyen?bilmiyorum.

randevusunu asla unutmuycak ömürlük dost.

misafir oturmalarına giden insanlar için, uyku vakti.
şairler için, yaşamın gerçek konusu.
tutunamayanlar için, kan pıhtılaşması.
huzursuzlar için, göğüste tatlı bir ağırlık.
ve bilge karasu efendi için, düş görme vakti.

kronik'in kavga albümündeki güzel şarkısıdır.

Gecenin karanlığına,
Daldığında gözlerinle,
Rüyaların ötesinde olanları,
Yaşarsın sen bir anda

Hayallerin bile yetmez,
Kurtulmak için o anda
Güvendiğin o fikirlerinle
Yanarsın ateşte, kanda

Zamanında o halini
Hatırlamak yetmez sana
Getirmek için o günleri
Uyan artık uyan

Güvenecek hiçbir şeyin yok
Artık kendinden başka.
Gidecek hiçbir yerin yok,
Kendi kalbinden başka

öldür istersen, asık mıyız ve hosuna mı gitti gibi super sarkıları vardır bu grubun. en son çilekesi bu kadar beğenmiştim. türkiyede ilk kez indie rock albümü olan içinde saklıyı yapan, çok fazla guvendiğim yurtdısına acılmaları gereken ankaralı grup.

günün en güzel zamanı.. aşık olduğum, hülyalara daldığım.. tek istediğim kendisi kadar güzel bir oyun arkadaşı ondan.. umarım o da olur..

su gibi güzel bir mor ve ötesi eseri.. dinle dinle bitmez..

tüm günahların örtüsüdür ve de hiç bitmeyecek gibi uzundur çoğu zaman, sessizliğin sesini, kulak kesilmiş bedeninizin her bir hücresiyle, en yakınından ve gerçeğinden duyabildiğiniz, kara bir korkudur gece...

Geceye...

Uzanmış önüme simsiyah
Sanki alımlı, fahişe bir kadın
Beni ateşe terk eden günah
içimde yankılanan yalnız adım

Avcumda çatlayan yosunlu taş
Sanki aklımda parçalanıyor
Tüketiyor beni yavaş yavaş
Dinmeyen çığlık, kulağımda çınlıyor

Açın perdeleri, aydınlık girsin
Karanlık yudum yudum zehir
Bitimsiz sorularımı bitirsin
Doğsun güneş, üstüme ahir

Gece, sessizliğin donuk sahibi
Tüm kuytu günahların kara örtüsü
Anlamsız matemlerin müsebbibi
Yorgan altında, bir çocuğun korkusu

Gece, yalnızı meçhul kılandır
Yıldızlı vehim, sozsuza uzanan
Upuzun, kara bir yılandır
Sinsi, hain ve yavaşça kıvrılan

gece saipsiz.

siyahın mateminde gökyüzünden kayan bir yıldızı izlemektir.

düş'ünce balonudur. içine girilebilen.

melankolinin dozajının arttığı günbölümü;
insan, vampir misali değişir. ne kadar mantıklı biri de olsa o özelliğinden sıyrılır, duygusallaşır; geveze biri ise çenesi bağlanir,dili tutulur, lal olur...
suskun biri ise anlatır; durmadan, bıkmadan, usanmadan...
renklerin özgürlüğe kavuştuğu anlar bütünüdür...

(bkz: geceler kara tren)

yaşanılası en farklı en asil zamandır gece. hiçbir renk seni böyle asilce saramaz gecenin sahip olduğu siyah gibi.