garsonluk

sadece bir gün yaptığım meslektir. garsonluk için hiçbir deneyimim olmamasına rağmen işveren beni çalışmalarımdan ötürü beğenmiş, göğsüme gazi madalyası takarak dükkandan siktir etmiştir.

4 gündür yaptığım meslek

Çekilmez dert ayımı doldurayım önlüğü fırlatıp çıkıcam hergün bunun hayalini kuruyorum.

zor işlerden biri. şöyle ki efenim, işe başlamamın 10. gününe girmiş olduk ve anca anca açılmaya başladım. ama bin çeşit insan gördüm yahu. ulan ne şerefsiz insanlar var. hele i phone ya da galaxy s serisinden bir telefon koyunca masaya, kralı oluyor oranın pezeveng. ama üni başlayana kadar bu eziyet. sonra istanbul'a devam.

evet 14 gündür yapıp dün bırakmış olduğum iştir. şüphesiz en zor işlerden biridir. patron oturunca boşa para veriyorum bunlara hissiyatı oluşup angarya işler yaptırır.

Dünyanın en zor işlerinden biridir. Ayakta durmak zaten başlı başına yorucuyken siz üzerine insanların nazını çekiyorsunuz. Sabır isteyen bir meslektir. Zordur zor.

Ayaklar vücuttan yüksek olacak şekilde dinlenmek ve yatmak. Çalışırken yumuşak tabanlı ayakkabıları tercih etmek. Eğer klasik ve rugan ayakkabı gibi sert tabanlı ayakkabı mecburiyeti varsa ilave keçe koyup öyle giymek. En acemisi 1 haftada bu işi öğrenir. Öğrendikten sonra bir daha böyle deli tavuk gibi gezilmeyeceğinden daha az ayak ağrısı olacak veya ağrı olmayacak. Onun içinde birazcık sabır etmek gerek.

aslında işini yapabilen çok kibar bir meslek. garson hanım hanımcık çalışan kızlar da var. artistlik yapmayan efendi garsonlar da. iyi davranırsanız aynı şekilde karşılık görürsünüz zaten.

yorucu, bunaltıcı, stresli meslek.

müşterinin afra tafralarına katlanmak, patronunuz çalışanlarını kollamayan gamsız bir tipse patronun da kalaylamasını hazmetmek, dayanılmaz ayak ve bacak ağrılarınızın verdiği acıdan ağlamamak için kendinizi zor tutmaktır.

ah ulan para lazım olmasa durur muyum ben burda.

her işin elbette zorluğu var ama bu iş harbi adamın anasını ağlatıyor.

hele hele ramazan ayında işlek bir mekanda iftar vaktinde hepten nefret ediyorsunuz.

benim önerim gidin okuyun da masa başı bir işte çalışın ve bu mesleğe uğramayın bile!

ha gerçi okuduk da ne oldu? iş bulamadık ve bu işte vücudun amına koymaktayız.

ne kendinize vakit ayırabiliyorsunuz ne de hayattan zevk alabiliyorsunuz.

uyan, işe git, eve gel, banyo yap, yat, uyan... ve kabus devam eder.

zordur godomanlara hizmet etmek bide yanında manitası varsa hava atıcam diye kulağınızın arkasına kadar ilerler.

sanırım dünyanın en zevkli işlerinden biri. çünkü oldukça sosyal bir meslek. eğer olaya abaza bir gözle bakıyorsanız, her türlü karı-kız ortamı olan ve her türlü karı-kızla muhabbetinizin olduğu bir meslektir.
yok düzgün bir gözle bakıyorsanız, her türlü insanla karşılaşıp, her türlü muhabbete girebileceğiniz, kendinizi geliştirebileceğiniz bir meslek. özellikle asosyallik sorunu yaşayanların mutlaka yapması gereken mesleklerden. çünkü iş icabı akşama kadar bir sürü insanla muhatap oluyorsunuz. zamanla diliniz açılıyor ve özgüven sahibi olmaya başlıyorsunuz.

gel gelelim bir yandan da dünyanın en boktan işlerinden biridir. çünkü bazen öyle müşteriler gelir ki, resmen şerefsizin bayrak taşıyanı ile karşı karşıya kalabilirsiniz. bazıları sırf eziyet olsun diye hiçbir şeyi beğenmez. ya da insanlıktan nasibini almamış, nasıl konuşması gerektiğini bilmeyen insanlarla da karşılaşabilirsiniz.
ama bazen de öyle şeker müşteriler olur ki, bildiğin şekerdir. gelip gittikçe muhabbet edersiniz. yeri gelir, eğer öğrenciyseniz size ders notlarını falan verir.

işin özü, cidden çok zevkli meslektir. şahsen masa başı bir iş yapıp akşama kadar saksı gibi bilgisayarın başında oturmaktansa, garsonluk yapıp akşama kadar envai çeşit insan görüp, bir sürü muhabbetin içinde bulmak isterim kendimi.

Sürekli yapılacak iş değildir.

Sabır ve fiziki kuvvet isteyen meslek. Halsiz bir insan yapamaz bu mesleği.

Türlü türlü insanla karşılaşırsın ve biraz tahammül gerektiren bir iştir zira öyle insanlar var ki tabağı kafasına geçirmelik. Yine de güzel iştir.

hayatımda 1 ay yapıp bıraktığım iş. milletin nazını, ağız kokusunu, çirkefliğini, kendini beğenmişliğini çektiğiniz mesleğimsi. belirteyim, kovulmadım kendim bıraktım. bir kez daha anladım ki özgürlüğüne düşkün insanların asla bulaşmaması gereken hede garsonluk. işsiz kalınır ama garsonluk yapılmaz.