bugün

bir diğer yergi ifadesidir;
-anaa, fakir lem bu, basın tekmeyi kıçına. alışıktır bunnar nası olsa,
şeklinde üstüne gidilmesi makbuldür.
yigit özgür'ün karikatürlerinde sıkça karşılaşırız bu söze.
bir çeşit hor görme tümcesi. "fakirlik ayıp değil lan çalışmamak ayıp! alnımızın teriyle kazanıyoruz taam mı!!" şeklinde savunma yapılabilir.
(bkz: miras değil alın teri)
parası yok adamın diye söylenen söz.
evlerde bozulan bir takım ev eşyaları üzerine söylenebilecek olan söz;

kızın anası- aa aytencim dur yardım edeyim temizlik yapmana. kızım hadi sen de kalk, ayten teyzene biraz yardım et.
kız - offf. bizim evde yaptıklarım yetmedi ya, bi de burda yaparız. ii be...
k.a - tamam kızım söylenmeyi bırak da, yerleri süpür hadi.
k - iyi iyi. ayten teyzeeee. ayten teyzeee... elektrikle süpürgen nerdeydiiiiii?
a - dolabın arkasında hayriyecim..

esas kızımız, hayriye, dolabın arkasına gider, süpürgeyi alır, fişe takar... fakat yok, çalışmıyor... kontrol vs... gene yok...
k - anneee, şuna bi bak yaaa...
k.a - bakayım. hede tamam, hödö tamam.. allah allah markası neymiş bunun..
k - yaa off yaaa... fakir lan bu.. hay a.q ayten teyze yaw..
telefoncuda süpersonik modeller arasında en ucuzunu inceleyen kişi için satıcının içinden söylediği söz.
zannımca amerikancadan aşırılmış özentimsi orta gelir düzeyine sahip züppe yada yosma lafıdır, zira gerçek zenginler fakirlerin adını bile agzına almaz...
bunu lafı söyleyenler ruhsuz ibnedirler, milyonluk eşektirler.

(bkz: ruhsuz ibneler milyonluk eşekler)
önemli olan gönül zenginliğidir.

hiç aklna gelmemişti değil mi bu? yazarın farkı işte burada ortaya çıkıyor.
© copyright 2005 - 2026