eve gitmeme isteği

Evde cezbedici bir şey olmamasıyla alakalı bir durum. Dışarıda her zaman ilginç bir şey olma olasılığı var.

Kadın da yatmak sarılarak daha sıcaktır

belki kombi yok ise ev soğuktur.

Genelde gençken söz konusu olur. Alkol, sohbet, eğlence hatta seks ararsınız.
Belli bir yaşa gelince, hele unutulduysanız artık eve gitmek ve tek başına kalmak istersiniz.
Zaten saçma ve gereksiz muhabbetlerdense evin sıcaklığını tercih etmek normaldir.

kaynana yatıya geldiğinde gelendir.

Kayınvalideyle birlikte yaşadığımız bir dönem oldu. O dönemlerde gün içinde iş hiç bitmesin istiyordum. Akşamları eve giderken, ayaklarım geri gidiyordu. Hafta sonları mesaiye kalmak istiyordum hep. Sonra bu çile bitti. Şimdilerde de son dört yıldır evden hiç çıkmıyorum hiç. Hafta içi el mecbur çalışıyorum. Ama onun dışında hafta sonları hep evdeyim. Bu da hastalık halini aldı. Evden kesinlikle çıkamıyorum. Kuaför işini bile hafta içinde hallediyorum işten erken çıkıp. Onun dışında çıkmak istesem de mental olarak o gücü bulamıyorum. Defalarca kapıdan döndüm. Çok ihtiyacım olan bir şey için bile dışarı çıkmam gerekse, manita hallediyor sağolsun. En son üç ay önce doğum yapmış arkadaşımı ziyarete diye çıktım evden. Ama ağlaya ağlaya. Sosyal fobi filan alakası yok. Ama çıkamıyorum. Evimde o kadar rahatım o kadar rahatım ki bir milim kıpırdamadak istemiyorum diye düşünüyorum. Fekat gene de normal değil gibi geliyor bu durum da. tanısı olan var mı?