eve gitmeme isteği

Kayınvalideyle birlikte yaşadığımız bir dönem oldu. O dönemlerde gün içinde iş hiç bitmesin istiyordum. Akşamları eve giderken, ayaklarım geri gidiyordu. Hafta sonları mesaiye kalmak istiyordum hep. Sonra bu çile bitti. Şimdilerde de son dört yıldır evden hiç çıkmıyorum hiç. Hafta içi el mecbur çalışıyorum. Ama onun dışında hafta sonları hep evdeyim. Bu da hastalık halini aldı. Evden kesinlikle çıkamıyorum. Kuaför işini bile hafta içinde hallediyorum işten erken çıkıp. Onun dışında çıkmak istesem de mental olarak o gücü bulamıyorum. Defalarca kapıdan döndüm. Çok ihtiyacım olan bir şey için bile dışarı çıkmam gerekse, manita hallediyor sağolsun. En son üç ay önce doğum yapmış arkadaşımı ziyarete diye çıktım evden. Ama ağlaya ağlaya. Sosyal fobi filan alakası yok. Ama çıkamıyorum. Evimde o kadar rahatım o kadar rahatım ki bir milim kıpırdamadak istemiyorum diye düşünüyorum. Fekat gene de normal değil gibi geliyor bu durum da. tanısı olan var mı?