erken olum

hayat bir sigara gibidir... her nefeste biraz daha tükenir, biraz daha kısalır. eğer bu sigara yarıda sönerse umutlar da söner yarıda.
daha söylenecek şeyler, yaşanacak günler varken bitiverir her şey birden, erkenden. geride kalanlar da erken tanışır acıyla, erken tükenir umutları kalanların. erken lanet ederler hayata.
ne acıymış geride kalan olmak ya da izlemek geride kalanların acılarını. bir babanın tabutunu oğullarının omzunda görmek ne acıymış.
ne eğerler, ne de keşkeler döndürür erken gidenleri yolundan... eğer seni son gördüğüm zamanın gerçek bir son olduğunu bilseydim... keşke zamanı geri alıp emniyet kemerini ben takabilseydim...
hani derler ya her ölüm erken ölümdür diye, seninki hakikaten çok zamansız oldu be amca, ölüm yakışmadı senin gibi bir insana. sen toplardın ya hani herkesi hep bir araya... işte dün yine sen topladın herkesi, son kez toplandık belki böyle, son kez...
ben bu yazıyı sana yazdım amca. sana asla söyleyemediklerimi yıldızlarla veriyorum şimdi sana. * *

(bkz: ölümü unutmak)

her ölüm erkendir, anidir ve o kadar da acı vericidir.

faydasız bir hayat erken ölümdür...