eriğe dalmak

cocukluga dair hatırlanan ve tadından yenmeyen süper olay.

-lan darklove erige dalıyoz hadi , diye evden cagırılırdık. hey gidi.

çocukluğumuzda yaptığımız (ben yapmadım diyen sesler duyar gibiyim)ve çocukluğumda beni en çok heyecanlandıran, genelde erik yemekten çok kaçarken yükselen adrenalini tatmak için yapılan aktivite.

eriğe dalan var cümlesini duyar duymaz tabanları yağlamalısınız. zira bir terlik yada bir kova su hatta en kötüsü yaşlı teyze eleştirisi yemeniz olasıdır.

yaz aylarında bir araya gelmiş üç beş velet aktivitesi.
eriklere dalmaya gidilir, kiraz, vişne, dut vs. de toplanır ama bu aktivitenin adı her zaman eriklere dalmaktır.çünkü erik asıl hedeftir, en çok bulunan, cebe doldurulabilen, istendiğinde savaşılabilen en güzel meyvedir.

erik ağacının bulunduğu ev ya da arazinin sahibisinin gelip ''inin lan ordan a... koduklarım!'' demediği, bunun üzerine ağaçtan atlanıp ışık hızıyla kaçılmadığı takdirde tadı tam da çıkmayan mükemmel etkinlik.

şerefsizliğine arkadaşlar tarafından: '' eriğeeeee dalaaaaaaaaaaaaan vaaaaaaaaaaar '' şeklinde ispiyonlanmanızla son bulacak eylem.

çocukken erik ağacına saldırmak suretiyle gerçekleştirilen,
içinde bulunulan yaşta da, bu mevsimde her köşe başında karşılaşılan erik satılan tablalara
dalarak hayata geçirilen eylem.

erik ağacına dalmaktır. Hazır konu açılmışken bununla ilgili bir anımı paylaşmak istiyorum; 90'lı yıllar daha hayata atılmamış maximilian. Bahçede de kocaman bir erik ağacı var çınar ağaçlarına taş çıkartacak cinsten. Her zamanki gibi ön bahçede ailece çay keyfi yapılmaktadır. Arka tarafta ise bir grup hayvan erik ağacına dalmıştır. Dal seslerine uyanan dedem (artık ağaçla empati kurmuş hissediyor) bembeyaz entarisi (kefen gibi duruyordu yeminle) ve uyku takkesiyle balkona çıkar. Arkadan da güçlü bir ışık. Tabi bu manzarayı gören elemanlar patır patır ağaçtan dökülürler. Hatta bir tanesi yerde kalır kalkamaz onun üstüne dedem bastonla yerdeki elemana dalar. Neyse ki dedemin hareketleri yavaştır da eleman kurtulur. Ertesi gün okulda bir grup apacinin bu olayı anlattığını duymamla olayın faillerini yakından görme fırsatını da bulmuştum.

görsel

Öğle vakti korkulu gözler, yükselen heycanla gerçekleştirdiğimiz çocukluk anılarımızdan biridir. Ağaçta mahsur kalanlarıda gördük herşeye rağmen güzeldi.

ağaçtan olmuş meyve gibi düşen arkadaşlara kahkaha ile gülmenin yıllar sonra bile devam ettiği hadise.
ben öyle düşüş, öyle komedi görmedim şu yaşıma dek.*

ağaca şuursuzca abanıldı ise,
hastalanacak kadar ishal yapandır.

Bir deyim haline gelmiştir. Gülümsetmiş ve anıları akla getirmiştir. Vücudumda bu anıların bıraktığı bir yara izi de mevcuttur.

çocukluğun güzel anılarındandır.