edip cansever

--spoiler--
''kalbim, sersemliğim benim.''
--spoiler--

Gün günden odamın şeklini alıyorum
işliyorum bu iniltili varlığı yeniden
Kimbilir, duyuyorum yazgısını belki de
Kuru bir dal parçasını içinden yiye yiye
Dal olan bir böceğin
O garip yazgısını

Ne ölüme benzer ne ölümsüzlüğe.

ne gelir elimizden insan olmaktan başka şiirini kaleme alan şair ama insan. zikrettiğim şiirindeki ümitsizlik veya insan ve oluş kavramlarını bir başkalaşım gibi ele alışı etkileyicidir. defalarca okunması gereken şair.

yıkansam, yıkansam, hep o güneşlerle yıkansam
dişleri tenime geçse yaz rüzgârlarının
izine pek rastlamasam
ama kalbini sert ve serin tutan bir denizciye
bunu bir daha sorsam
ne çıkar bir daha sorsam
sonra hiç konuşmasam, sonra hiç konuşmasam
ve bu yorgun, bu üzünçlü yüreği
benim değilmiş gibi, benim değilmiş gibi
kimse görmeden şöyle bir yol kenarına bıraksam.

bir çiçek sergicisi der ki, isimli şiiri kaleme alan şair ama insan... Ve o güzelim şiirin en vurucu dizelerinden biri;

"Anlaşılmak! -değil mi ama- sanki kimsenin olamaz.."

Akşama Lusin şiiriyle eşlik eden şair ama insan...

"Anlıyorum Stepan, ne var ki, ben de
Çıkmalı diyorum bu boğuntudan
Bu yanlış orospuluktan, bilmiyorum
Bana yardım edebilir misin? Daha doğrusu
Bir yol gösteren değil, bir uğrak
Olabilir misin bana?"

ikinci yeninin imge ustası hayran bıraktırır kendisini imgeleriyle. Varoluşçuluğun dibine vurur şiirlerinde. Felsefeyi şiire en fazla katan ikinci yeni şairidir.

Devrinde birçok iyi şair mevcuttur. Ama kendisi bir yana devrinin diğer büyükleri bir yana.

Gittiği yeri bilmeyen böcekler gibiyim, ne peki, yere dökülen un sessizliği mi? gibi okunduğunda hassiktir doğru lan dedirten imgelerin efendisidir.

gördün mü hiç suyun yanmasını tuzda
gördüm ben bu yaşam boyu iniltiyi...

Hey gidi duyumuna yandığımın dünyası
Alıp vereceğin olacak ille
Aşk maşk buz gibi yaşayacaksın.

"ne gelir elimizden insan olmaktan başka"

"gökyüzü gibi şu çocukluk,
hiçbir yere gitmiyor"

Benim yüzümde her şeyler var
Üç dilim ekmek bunlardan biri
Annem bir taşa oturmuş bunlardan biri
Sur dışlarında hafif bir eskici olur
Olur ya bir kendil olur biraz da elleri
insan yalnız mı buna bir çare düşünmeli.

Dün biraz ağlamıştım bunlardan biridir şimdi
Çok gülünç bir şekilde kahveye giriyorum
Sorsam ya kapıdayken gözyaşı girilir mi
Girilmez, girilmez, bunu her mahmut biraz anlatır
Korkuyla anlatır, yüzünü baygın tutar anlatır
Kahveci, seni sevmiyorum bunlardan biri.

Bir deniz yandı gene, yansın ne çıkar sanki
işte horoz öttü yüzümün yarısında
Yüzümde bir horoz var dünyanın biri
Seni sevmek neden mi, acı ve güzel
Geldikçe geliyorlar ellerinin elleri
Odalar! çıplak masalar! buna bir çare düşünmeli.

Bu da bir şarap olmalı şimdi boşluğu dolduracak
içince bir korsan ağzıyla içmeli
Eskidir, yorgundur, akyıptır diye yüzler
Bir sinek sinek mi vurunca öldürmeli
Ve sinek oldu muydu hafif bir uzaklık olur
Olur ya, hem biraz dargındır hem biraz evli
insan sevdi miydi buna bir çare düşünmeli.

Bir gün akıp gitmeye her yerim
Suyundan içmeyle alışık
Gitmek! yazmışım defterime çoktan
Rıhtımlar,güz halatları,daha bir sürü şey
Şuramda darmadağınık.

Hafifçe ısırılmış bir elmanın dilindeyim
Elmanın kokusundayım
Anısındayım -kimbilir kimin- .

`Dizlerinde kalırsın bir akşam vakti
Soluklarına uğrarsın, kısılmış gözlerine
Geçersin geçersin geçersin
Gökteki tek yıldızdan üşüyerek.

Görüyorsun değil mi
Ne kadar inceldi kent
Ansızın bir kent daha görünecek.

Bak işte, duyuyor musun
Öpüldün bırakıldın sanki
Bir değil iki tülü senin de soluğun.`

Güz ve kış ve ilkbahar geçti
Yaz çarçabuk geçti
Hepsi tekrar tekrar geçtiler
Bu bana uzun geldi

Gecem avurtlarım gibi çöktü
Ve çoktum
Sabahım, sabahlarım
Kabından taşan sütler gibi büyüdü
Ve taştım
Gün güne taşındı, yıl yıla
Gitmedim, gidemedim..

Edip Cansever ne güzelde söylemiş. " Bana kalbimdesin deme! Bilirsin kalabalık yerleri sevmem"

II. yeni şiiri temsilcilerinden usta bir şair.

"Güzelim, bir mendil niye kanar Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar Mendilimde kan sesleri" dizeleriyle beni derinden etkileyen şairdir

Bu yüreğe bu kadar acı fazla dersin bazen kendine
ama hata bizde.
küçücük yürekle kocaman sevmek ne haddimize?

edip cansever

şair. müthiş şahsiyet.
böyle düğüm düğüm olmuş insanlar var, acıdan. böylesine derin. ne muhteşem bir insan. dünyanın manası olabilir kendisi.

şiircidir hiç sevmem.

Bir Gün

O "bir gün"
Yuvalanmış sanki içinizde
Buğulu cam tıpkı
Hiçbir şey görünmüyor
Besbelli dışınızdan bakıyor size.

Yokuş aşağı, yokuş yukarı
Düzlerde, eğrilerde
Yansır ondan size her ışık
Bırakılmış bir bıçaktan döğüşte.

Beklemek, avuntu--bir silah patladı uzakta--
Yakında bir tel koptu
Durmanın durgunluğu--yeterse--
Sürsün bir süre böyle--ne çıkar--
Emzirsin içinizi o sonbahar bulutu.

Gelecekte, dediniz--ama ne zaman--
Kim bilir, belki de geçmişte
Yağmurlardan kalan kimsesizliğin
Saklıdır acısı o "bir gün" de

"Bir gün" buluşuruz--çok iyi--
:Bir gün" dü, hani nasıl--silinti--
Gerisi döküntü günler
Ola ki beslemekte "bir gün"ü hepsi.

Korkmuyorum artık solmaktan
Solmaktan ve solgunluktan.