değişen insanlar

hayatta ki en büyük acı birini bir daha görememek olsa gerek,kaldı ki gözünle gördüğün birini bir daha görememek acıların en büyüğü. sadece telefon ve bilgisayar ekranına sıkışan fotoğraflar. (not:hoşlandığım kıza açılmam ile beraber gelen yabancılaşma,sanki bir yerlerde anlamadığım bir koyunu kestiler.)

En yakın arkadaşımın lisede tanımadığım bir insana dönüşmesi sonra da beni tanımaması.

Değişiklik aşırıya kaçmış sıradanlıktır. Değişen insan çizgisini bulduğunu düşünür fakat bu sadece basit bi kişisel gelişimdir. Meditasyon ve gelişim kitaplarının neden yok sattığını anlamışsınızdır.

Normal olandır.
değişim gelişimin ta kendisidir.

(bkz: herakleitos)

aslında iki kere düşünülse çok fazla can sıkmaması gereken aksiyondur. herakleitos amcamızın da dediği gibi değişmeyen hiç bir şey yoktur. aslında daha tehlikeli olanı için;

(bkz: değişmeyen insanlar)

(bkz: değişmeyen tek şey değişimdir)

Ben, sen, o, biz, siz, onlar, değişen insanlardır.

Özüm canım kanım dediğim insan, herşeye rağmen onun için yaptığım herşeye rağmen üç günlük insanın aklına girmesiyle bana düşman oldu. Fazla güvendim. Sonunun böyle olacağını bilemezdim nerden bilebilirdim ki. Ne şerefsizliğim kaldı ne ikiyüzlülüğüm. Bunca zaman bana kin beslediğini anladım. Ona karşı yaptığım onlarca fedakarlığı hiçe saydı oysa ben onun için hep en iyisini düşünürdüm. Ben bunu haketmedim. Tabi bana böylesine yakın bir insana güvenmek uykusuz gecelere ve tek bir lokma yemek yenmeyen günlere yeni ilaçlar kullanmaya maloldu.

Hala aynı kalanları üzerler bazen.
(bkz: hayata dair iç burkan detaylar)

Buyuk bir aciya maruz kalan ya da hic beklenmedik birinden darbe yiyen insanlardir.sesizlesir,iyice icine kapanir,kimseye guvenemez.degisim hep olumlu olmak zorunda degil ama keske oyle olsa.

Çok iyi tanıdığınızı zannettiğiniz insanı aslında hiç tanımıyormuşsunuz hissi verir. Yine anılarım depreşti.

Aslında var olmayan insanlardır. Hiç kimse değişmez, değişmiyor. Bazen kendine kotalar koyuyor, içinde sikişen şeytanları zapt etmeye, varoluşunu inkar etmeye kalkıyor. Milyonlarca kez tecrübe ettim. Gerek kendimde gerek başkalarında. Karakter de karaktersizlikte kalıcıdır. Evlenmiş 3 çocuk babası adamların yeminler edip değişmediğini gördüm. Tövbeler edip, af dileyip yine aynı bokları yiyen kadınlar gördüm. Bin kere aynı hatayı yapıp kuyruğunu kovalayan Köpekler gibi yine affedilmeyi bekleyenler insanlar tanıdım. Bende öyleyim, sende. Aynı haltın lacivertiyiz. Acının her türlüsünü tatmış olman yada kendini değişmeye mecbur kılman hiç bir şey ifade etmiyor. Eskilerin dediği gibi; can çıkmadan huy çıkmıyor.

Değişmekten korkan özgüvensiz yaratıkların "haset manyağı" yaptıkları kişilerdir aynı zamanda.

aslında değişmezler, fırsat bulunca her konuda özüne dönerler, kendilerini de gün gelir çok güzel belli ederler, devam edin değiştim, ben öyle değilim, değildim ayaklarına, tam öylesiniz tam.

bukalemun insanlar olarak da lanse edilen insanlardır.
keşke bukalemun gibi sadece renkleri değişse dedirtir.

Değişmek değildir o maskesi düşer zamanla.

insanlar fikirlerini değiştirebilir ama kendileri degismezler bana göre. Sabırsız olan zamanla sabırlı olmaz sadece daha yavaş hareket eder.

Büyük bur tecrübe yaşayanlar hayata daha farklı bakmaya baslayabilir ama bu top yekun olsa da kişi özünde olduğu kişidir.

değişimlerini görmeniz acı vericidir. gerçekler ise acıdır. maalesef.