december flower

in flames'in The Jester Race albümündeki,gelmiş geçmiş en güzel sololardan birine sahip olan şarkısıdır.mükemmel ötesi soloyu dark tranquillity gitaristi fredrik johansson atmıştır.sözleri şöyledir;

towards the rich archaic heavens; towards the lack diorama
you are the artist and the texture
that plays with the mantle of the earth

when the bleakest of powders
lie rooted to the starched stones
and roots that feed the peaking trees
embrace the sleeping shores

archaic pearls of sleep and death
the voice of december losing its breath
and the floweryard of whit and grey is haunted

white as the down of flaking snow,
the heroic emblems of life

green is the color of my death
as the winter-guise i swoop towards teh ground
green is the landscape of my sorrowfilled passing

we are in flames,
towards the dead archaic heavens
we are the mantle and the texture
the alters the mantle of the earth

o nasıl bir solodur allahım dedirten, belki de in flames tarihindeki en iyi şarkıdır.

in flames'in en iyi solosunun atıldığı şarkıdır. the jester race'in incisidir. o solo hiç bitmesin öylece çalsın. bence "metal" tarihindeki en iyi sololardan biri.

anlatmaya kelimelerin yetmeyeceği türden soloya sahip şarkıdır.

solosu dillere destan bir in flames şarkısıdır..

whoracle sürümü için (bkz: the hive)