caillou

Yanlış hatırlamıyorsam sıradan biri değildir kendileri. Lösemili bir çocuktur. Ondan saçı yoktur zaten .

pepee reyiz ilE PABUCU dama atılmıştır.

ama üzülmesidir,
seni de seviyoruz caillou reyiz.

lösemili bir çocuğun yaşam sevincinin konu edildiği çizgi filmdir.

çok sevdiğim fakat 4 yaşındaki yeğenimin kanser olup ondan nefret etmesiyle daha izlemeye gücümün yetmediği çizgi dizi.

yeğenimin bıkmadan sıkılmadan izlediği çizgi film bir an hipnotize olduğunu sanıyorum.

1 yaşındaki oğlumun müziği ile dans etmesi sonucu koşa koşa oyuncağını almaya gittiğim çizgi film karakteri.

Yumurcak tv denen bir kanalda (sanırım uyduda var?) bolcana yayınlanıyor. Kahramanımız 4 yaşında ve keltoş (ismail dümbüllü'nün çocukluğu gibi lan). Her ne hikmetse asla normal çocukların yaptığı gibi cazgırlık yapmıyor, söz dinlemeye oldukça hevesli ve kesinlikle her şeyi biliyor! Yahu bir gün de bir şeye tuttursun da vazgeçmesin, bir gün de arkadaşının kafasına oyuncağını geçirsin de dayak yesin! Yok, her seferinde ''caillou birdenbire yaptiginin yanlis oldugunu anladi'' durumu oluşuyor ve ben çıldırıyorum!

caillou kanada yapımı bir çizgi filmdir. isminin fransızca anlamı "çakıl taşı" demektir saçsız baş anlamınada gelir.

baya kafa yapan çizgi film. anne babadaki o sakin konuşmalar o hep tek düze ses tonu, özellikle annedeki. izlerken düşünmeyebilir ve bütün derdinizi unutabilirsiniz. aşırı doz alındığında uyku yapabilir.

pepee adlı türk çizgi filminin gölgesinde kalmış olan kanada yapımı bir çizgi film. şuna da bir bakın isterseniz:

https://www.youtube.com/watch?v=4Ze7nthBSOc

Lösemili bir çocuğun yaşama sevincini anlatan çizgi filmdir. Çocuğun kel olma sebebi budur.

caillou o gün ailesiyle pikniğe gidecekti ve bu onu çok mutlu ediyordu.sabah erkenden kalkıp sırt çantasına yerleştireceğği eşyaları seçmeye başladı. fakat pencereden gelen yağmurun sesi bla bla bla...

hikayeyi anlatan bu dış ses, öyle bir geçer zaman ki'nin kötü yengesi neriman'a ait.

(bkz: zeyno eracar)

yeğenlerim geldiğinde her sabah ve akşam üstü bu çizgi filmi izlemeye maruz kaldım. biz power rangers'la transformers'la büyüdük, bu tarz çizgi filimler bana çok aptalca geliyor doğrusu.
edit: harf.

üniversitede sınıf arkadaşıma her yönüyle benzeyen bir karakterdir. bağrıma basasım gelir. ayrıca da yeğenimin yemek yemediği zamanlar caillou abi yemezsen akşama gelmeyecek gibi tribal durumlara sebebiyet verdiren çizgi filmdir. bende sıkıldıkça seyrederim.

moderasyon tayfasında çok seveni olan, çizgi filme ismini veren çizgi karakter.

caillou başlıklarına göstediklerini özeni keşke şu sözlükteki saçma sapan sövmelere, anket doldurmalara, gereksiz yazar alımlarına gösterselerdi.

fransızca'da "çakıl" demektir.

çocukların gelişimine olumlu etki yaparken ebeveynleri için tam tersi bir etki yaptığına bir oyuncak mağazasında tanık olduğum çizgi kahramandır. olay şu şekilde gerçekleşmiştir ; her ürüne caillou logosu basarak ticari kazanç sağlayan türk girişimcilerinin ve bitmek bilmeyen caillou reklamları sayesinde beyni yıkanan bir çocuğun sinirli babası oyuncak mağasından sinirli şekilde içeriye girer ve o süper soru ağzından dökülüverir.

+sizde o amk kelinden var mı yoksa çocuk katili olacağım??

-!!??! ııhh var efendim buyrun.

çocukların neden bu denli sevdiğini bir türlü anlayamadığım karakter. çocuklara değil aslında ebeveynlere göre bir çizgi film, bildiğin pedogojik eğitim veriyor. çocuklara nasıl davranmak gerekir, nasıl yaklaşmak gerekir...
anne de baba da sabır küpü, bildiğimiz anne baba değil yani... caillou da çok uslu, ne var deli gibi ağla, bağır, inat et, kendini yere at, yok. herşeye "peki" ütopik bir kahraman ve ailesi vesselam. ama bütün çocuklar bayılıyor, 2,5, yaşındaki velet saatlerce caillou izlemek istiyor. anlamadığım, kel, koca kafalı, göz yerine ufak bir daire, ağzı küçük bir çizgi olan (neredeyse cin ali suratı) nasıl ekiyor çocukları. çizgi film kalitesi açısından da başarısız, aşırı renksiz bir fon, anatomik olarak anormal duruşlar... nerde o disney çizgi kahramanlarındaki sempatiklik, nerede caillou.

lösemili olduğu için kel olan çocuk. çok mutsuzum.

bunun kafası çok güzel yalanır efem. hem de çaktırmadan. mesela kayyu birinin çocuğu, ay ne tatlısın seeen diyip kucağımıza alırız yüzü dışa dönük, sırtı bana dönük. sonra böyle güya etrafı gösteriyorsun.. annesinin görmediği bir yere doğru döndürüp kafasını yalıyorsun. karpuz ya da dalin kokuyorsa tercihim.

lösemi olan cizgi film karakteri kafası keldir.

pepe'nin çatlak dedesi ile tanıştığında kültür şokuna uğrayacak çocuk.

yurdum insanını fransızca isimle tanıştıran çizgi filmdir.

mekan pastane, anlaşılan çocuğun doğum günü babasıyla birlikte pasta yaptıracaklar.
pastaneci: len, gayulu pasta yapiim mi sana gayülu, kayulu ?

Uçmayan, ışık saçmayan, ne bileyim zamanda yolculuk yapmayan bir çocuk kahramanın bu kadar meşhur olması aslında bir bakıma sevindirici.

Pepee bile "bakkaldan iki ekmek aldım" diye ortalığı ayağa kaldıran fantastik bir velet iken, Caillou, kardeşine oyuncaklarıyla oynadığı için çemkiren, babasının işlerine burnunu sokan, beceremeyeceği belli olduğu halde ısrarla ayakkabılarını kendi bağlamaya çalışan, çilek lekesini kan zannedip yaygarayı koparan, sıradan, bildiğimiz bir çocuk işte.

kabak kafa.