beyblade

çitostan kırmızı renk plastik arenaları filan çıkardı.çocukluğumun çizgi filmi.

https://www.youtube.com/watch?v=LnzXGfTV7OQ allah kahredesice müziğine bağlı kaldığımdır.

Dönemin çocuklarının taso niyetine kullandığı şey.

Hıcbır zaman bır topac olamayacaktır.

vakti zamanında bizi ellerimizde leğenlerle dolaşmaya iten, topaçlarımızı çarpıştırmamıza sebebiyet veren animedir. hele ki birer karakter bulup kendinizi onun yerine koyduysanız, gelsin çete savaşları.

(bkz: özlenen çocukluk anıları).

ne havalıydı be. çöp kutularının kapağını ters çevirip oynadığımız o günler. beyblade ine demir takıp diğerininkini kıran sonra dayak yiyen veletler falan. hey gidi günler.

Ulan Çocukluğumuzun çizgi filmiydi bu dahil 65 entry var lan.
Koskoca sözlükte 65 kişi mi izledi lan bunu?

Kai gibi cool olmak için saçımi maviye boyamıştim. Başım da büyüktü o aralar ortalıkta mavi leğen gibi dolaşırdim.

Vay anasını japon takımı vs amerikan takımı finalini izlemeyen bizden değildir.

Dragon fırtına saldırısı.
Kırmızı anka Kuşu.
Beyaz Kaplan.

kai'nin değil de takao'nun en güçlü karakter olmasını hazmedemediğim, hayalgücüme çok hoş şekilde katkısı olan anime. kırmızı anka kuşu'yla beyaz kaplan mühürlendiğinde samimiyim ne üzülmüştüm..

Çocukluğumun hayaliydi beyblade.

Benim çocukluğum pek iyi değildi. Pek istediğimi yapamazdım. Bir kere alabildim beyblade. Sokaktaki çocuklar çarşıya çıkıp en pahalılarından alıp hava atarken ben pazardan aldığım ucuz beyblade imle biraz ezik ama mutlu hissederdim. Hep de kıskanırdım o pahalı beyblade i olan çocukları. Beyblade imi ilk aldığımda dandikliğine siktir et deyip anı yaşamıştım çocuk halimle. Öyle mutluydumki 2 gün sonra kırılacağını söyleseler dünyayı başlarına yıkardım. Ama maalef 2 gün sonra kırıldı. Benim hiç hatam yoktu esasında kırılmasında. Ama işte bir şekilde kırılmıştı sonuçta. Öyle üzülmüştümki... ama ağlamamıştım tutmuştum kendimi... biliyordumda aslında bu ilk ve son beyblade im di... ve hep içimde ukte olarak kalacaktı o havalı çocukların pahalı beyblade leri.

mavi ejderhanın oyuncağı vardı bende. çocukluk efsanesi.

cool olmayi burdan ogrendim.

çocukluğumun animesi. hele ruslarla yapılan final maçında rei'nin hastaneye kaldırılması sahnesinde acayip duygulanmıştım.

aynı maçta kai reyiz kaybetmiştir. son maçta takao ve yuri karşılaşmış, yurinin türlü oyunlarıyla takao ve ejderhası hiçbirşeyin olmadığı bi yere düşmüş (belki de bayıldığı an rüyasında görmüştür tam anımsayamıyorum) ve ilk kez mavi ejderhayla konuşmuştur.

rai'nin beyaz kaplanına hayrandım.

herkes mavi ejderi, kırmızı anka kuşunu falan severdi ama tırnağı etmezler.

bir de kaçmıştı bu beyaz kaplan ağlamıştım amk. heheheheh.

(bkz: kırmızı anka kuşu)

Küçüklüğümde en sevdiğim çizgi filmdi.

Oyuncağını, kıyafetini, ayakkabısını aldığım, hiç kaçırmadığım, çocukken tek takip ettiğim çizgifilmidir. Candır.

orta boy bi tepsi icinde hunharca cevirdigimiz oyuncağın cizgi dizisi. Bence cok iyiydi yaa.
Ayrıca bu günkü genclere cool olmayı öğreten Kai'yi de saygıyla anıyoruz.

pokemon
dan 5-6 gömlek dandik bi dizi.

pokemondan iyi bir anime var mı derseniz

(bkz: yu gi oh).

pokemonun yayından kaldırılmasıyla beraber biz çocuklara teselli mahiyetinde tv kanallarında yayınlanan anime dizi. hiçbir zaman bir pokemon ya da kaiketsu zorro olamadı gözümde ama o pokemon tasolarının rafa kaldırıldığı dönemde cipslerden bir kurtarıcı havasında çıkması ve şekline şemaline bakmaksızın aynı şekilde kullanma bağnazlığımız beni bu çizgi diziyi sevmeye itti.

şaka maka dallı budaklı beyblade tasolarını hiç utanmadan sıkılmadan yere dizip pokemon tasosu gibi oynadık yıllarca, hiç kimse de la şunu çevirsek daha güzel olmaz mı demedi. olmazdı da zaten, yamuk yumuk kaldırım taşlarında dönmüyordu namussuz. dönse de birbirine çarptırıp çizgi filmdeki gibi kapıştıramıyorduk. biri bir dağa öbürü öbür dağa yol alıyor, önce devrilen kaybediyordu ama tatmin etmiyor, edemiyordu bir türlü.

eski usül yere dizip vurmaca tarzı devam ettik.

güzeldi lan beyblade, ya da güzel olan çocukluktu da beyblade bahaneydi. bilemem, ilgilenmem de.

otobüs camına kafamı yasladığımda hissettiğim duygu.

hiçbiri bir mavi ejderha değildi.

çıkarttırmayın emaneti şimdi.

beyblade dizisini ülkü ocakları gibi düşünürsek, reyisleri takao'dur.

sevdiğim animeydi. hatıramda kalan tek şey kai'nin cool tavırları. 2. adam her zaman iyidir.

kai nin coolluktan öldüğü çizgi filmdir.

ahh ahh, kücükken beybıleyd olarak derdik aramız da, tv de izlerken altta beyblade yazardı, ama hiç güzel bi kelime değil diye üzülürdüm, bi gün abim onun okunuşu beybleyd deyince çok sevinmiştim, o mutluluk bilinç altım da kalmış.

#acaba abim haklı mıydı?

(bkz: topaç çevirmek için boş yuvarlak teneke aramak)