bayram sevinci

bir fethullah gülen şiiri.

Ölüm ayrılık ama, bize bayram sevinci,

Hoşnud ise Yaradan yolda bulunmuş inci.

Gözsüzlere bu dünyâ bir güzellik meşheri,

Germiş ağını her yörede ayrı bir peri...

Bu büyülü iklime kendini salan insan,

Serâzâd arzular içinde.. ve zaman zaman;

Rûhunu sarar simsiyah perdesiyle yokluk,

inkârcı ruhlar için her zamanki burukluk..

Ölüm bize dümdüz yol, onlara bir sarp yokuş;

Hak'ka varan yollarda yokuşlar bile pek hoş...

inançsızın murâdı her zaman kâf dağında,

Dünyâ irem olsa da onunki sel ağında.

Bizde yatar kalkarız tıpkı ekinler gibi,

Onlarda devrilme ölüm, sarsan yel bir tipi...

Doğrulun kör yığınlar, doğrulun O’na dönün!

Gelmeden akın-karanın ayrılacağı gün...

Yaradan bağışlar, rahmeti kahrından artık,

Biraz döğünün kapısında ağlayın artık!

Ceyhun olan göz yaşı eritir dağı-taşı,

Gönülde hüzün ağı her ibâdetin başı...

Geril ibâdetle, uç semâvî ülkelere!

Ve eğilmesin başın yerdeki gölgelere..!

Yolda ölüm olsa da, bize bayram sevinci,

Hoşnud ise Yaradan yolda bulunmuş inci...

genellikle çocukların duyduğu ve büyüdükçe kaybolduğu söylenen sevinçtir. bunun sebebi çocukların dünyası basittir ancak büyüdükçe griyi öğrenir insan. çocukken sadece iyi-kötü vardır. ve bayram günlerinde hiç kimse kötü olamaz, olmayacaktır. birbirini kırmayacak, kavga etmeyecek, bağırmayacak, sinirlenmeyecek veya küsmeyecektir.

işe bu yönüyle baktığımızda, bayramlar çocukların adeta panik odasıdır. bir çocuğun dünyasının bu türlü şiddet odaklı realiteler üzerine kurulu olması ise düşündürücüdür.

barış manço'nun bununla ilgili bir de şarkısı vardır.

(bkz: bugün bayram)

http://www.youtube.com/watch?v=deQY4PmqEW4