ağlamak

Sevincide üzüntüyüde örter, rahatlatır.

dun aglayanlarin serefine acildigini dusunduyum enty.

Akan gözyaşının içini yakan acıyı söküp atmasıdır. Benim gibi ağlayamayanlar ise oturur bi sigara yakarlar düşünürler deriz anasını satayım bi ağlasam da rahatlasam ama olmaz ağlayamayız. Geriye yapılacak tek şey insanların ağlamamasını sağlamaktır. Belki öyle bu s*çtığımın hissi gider deriz. Evet arkadaşlar bildiniz gene de aynı acıyı çeker gene yaatığa başımızı koyduğumuzda akıtamayız o göz yaşlarını.

Üzülüyorum.

Umrunda olmadığınız kişilere gözyaşı döküyoruz.Buna rağmen yine ağlıyoruz.

Çoğu zaman başaramadığım rahatlatıcı eylem.

şu sıralar gerçekleştirmek istediğim ama bir türlü yalnız kalamadığımdan yapamadığım eylem
(bkz: Erkekler ağlamaz)

o kadar güzel bir şey ki böyle rahatlatan bir şey daha yok.

yüzü doğal olarak temizleyen işlev.

insanın tüm sinirlerinin boşalmasına vesile olan gerekli bir eylemdir. Tutmak zarar getirir.

Üst göz kapağımızın içinde bulunan gözyaşı bezleri günde yaklaşık bir yüksük dolusu sıvı üretir.Göz kapağımızı her kapattığımızda bu sıvı gözümüzün yüzeyine dağılır.Göz kapaklarımız arabanın cam silecekleri gibi görev yapar.Daha sonra göz yaşı gözümüzün buruna yakın köşesinde bulunan kanallar aracılığı ile burun boşluğuna akar.Çok ağladığımızda bu kanallar tümüyle gözyaşı ile dolduğundan gözyaşımızı burun boşluğuna iletmekte yetersiz kalır ve fazlası damlalar haline yanaklarımızdan süzülür.

Saflık ve asilliğin belirtisidir ağlamak. Her insan yapamaz kolay kolay. Güçlü insanlar ağlamaz derler ya, külliyen yalan. Ağlamak güçlendirir insanı. Hırslandırır. insan en çok ağlarken kendisi gibidir. Ağlayın efendim.

her gece yaptığım eylemdir. saklıyorum damlaları şişemde çünkü dökülen her damlanın içinde "o" var ...

Ağla ağla bitmiyor ki. Ağlamak güzeldir. Ara ara gazını alır insanın. Sinirini, öfkesini, derdini, tasasını alır. içinize attıklarınız, söyleyemedikleriniz dökülür göz yaşlarınızla damla damala. Belki hece hece dökülür dersiniz belki cümle cümle. Nasıl ağlarsanız öyle dökülür.

Göz yaşlarımın dolu gibi yağdığı zamanlarda oldu. Gözlerimi sımsıkı kapattığım halde umarsuzca göz kapaklarımın sözünü dinlemeyip aktığı. Her göz yaşımın bir uçurumdan atlıyormuş gibi hissettirdiği zamanlar.

Sonra uslu usku bir yağmur tanesi gibi usul usul yağdığı zamanlar da oldu. Saranımın olduğu, başını yaslayacak bir omuz bulduğu zamanlar. Kısa süreli bir çiselemeden sonra güneş doğan zamanlar.

Ama şunu farkettim tüm bu zamanlarda. Sade ve sadece gerçekten seni/sizi seven insan bu doluya tahammül edebiliyor. Uslu uslu yağan da herkes olsa da önemli olan doluya direnebilmekte.

Ağlıyorum şu an. Mutsuz bir kadınım galiba ben.

Kişinin içinde merhamet olgusunun olduğunu gösteren görsel bir durum.

Gözler ağlayacaksa imam Hüseyin gibi birine ağlamalı. imam Hüseyin'e dökülen gözyaşı kalbi temizler.

Bir müddet sonra gerçekleşemeyen eylem yeteri kadar ağlamışsan eğer!

bir insanın başına gelen olaylara verebileceği en samimi tepkilerden biridir. vücudun sigortalarındandır. aşırı üzücü bir olaya maruz kalındığında iç yakan hüznün ruhsal bir bunalıma dönüşmesini önler ağlamak. o meşhur ''ağla rahatlarsın''lar boşuna söylenmez. ancak bir de ağlayamayanlar vardır ki; onlar ağlayanlara özenirler. hala ağlayabilenlere. bu soğuk ve günden güne soğuyan dünyada kalbini ve ruhunu çelik kafeslere kapatmış insanlardır bu kişiler. hayata karşı sert bir tavır takınmışlardır. onları tanıyanlar ne kadar ağır, oturaklı, kişilikli olduklarından bahsederler. oysaki yalnızca soğukkanlıdır o insanlar. samimi insanlara, sıcak gülüşlere ve daha içten insanlarla dolu bir dünyaya özlem duyarlar. gördüğü suretlerin yarısından fazlasının maskeler ve sahte kişilikler ardına saklandığını bilen gerçek insanlardır bu kişiler. sahnedeki acemi oyuncular ve hayat tiyatrosunun çirkinliği o kadar ağır gelir ki bu insanlara, ağlamayı bile isteye unuturlar. çünkü bilirler ki; ağlamak en fazla onlara zarar verecektir. zamanla bu unutuş bir yok oluşa dönüşür. ve istense de ağlanamaz artık. zamanla kullanılmayan o yetisini kaybetmiştir bünye. bu şekilde yıllar geçer, kalbi saran çelik kafes zamanla paslanır ve kırılır. içinde kendisi genç ama ruhu yaşlı bir kalp vardır. ve yıllardır gözlerin yapamadığı görevi o devralmıştır; ağlıyordur. ağlamak, ağlayabilmek... ne güzel şey.

(bkz: boşalmak).

birilerinin canı yandığında, birilerine haksızlık yapıldığında ve o "birilerinin" bunu hak etmediğini düşündüğünüzde, hayata karşı büyüyen kızgınlığınızın, sinirinizin gözyaşı biçiminde damla damla düşmesidir gözlerden "ağlamak".

insani eylem!

Ağlamak güzeldir, süzülürken yaşlar gözlerinden sakın utanma demiş sezen aksu.

bir nevi ruhsal boşalmadır.

yalniz yapilinca kimine iyi gelen, kiminde uzuntuyu arttiran harekettir. ancak goz sagligi nedeniyle her durumda uzucu de olsa faydalidir.

Ağlamak asil bir duygudur.

Ağlayan insandan korkmayın.

Timsah gözyaşı dökenler hariç.