askere gitmemeye karar vermek

kendi başımıza karar alabiliyor muyduk diye sorgulatmış olaydır. daha önce niye söylemiyorsunuz ki..

paranız varsa bedelli yapın.
ben askere gittim ve pişman oldum.
türk er askerinin durumu belli zaten. çok kötü.

Kaç kaçabildiğin kadar. Kırk yaşında yakalanıp alay konusu olmayı göze alıyorsan sen bilirsin. Oğlun yaşındaki üst devren çök kalk yaptırınca ağlama da.

Kişi Bedelli yapmayacaksa o kışlaya sike sike sokarlar hiç merak etmeyin. He bir yolu var onu söylim;
(bkz: pembe teskere)

Benim gibi faşist bir milliyetçi bile artık bu şekilde düşünüyorsa bu memleket bitmiştir. Evet arkadaşlar gitmeyin imkanınız varsa gitmeyin bu beş para etmez toplum asla sizin hayatınızdan değerli değil. Bu ülkede kendinizi adayabileceğiniz en ufak bir değer kalmadı. Hayatınızı yürüyen et yığınlarından oluşan bir toplum için riske atmanıza değmez.

askerlik yapmadan once dusuncelerim tamamen askerligin gereksiz oldugu ve kesinlikle gitmemem gerektigi yonundeydi. maddi gucum olmasina ragmen 6 ay icin 17000 tl -yaziyla onyedi bin- vermeye gonlum razi olmadigi icin gittim. gidin arkadaslar. hayata atilmadan once son bir staj olarak gorun bunu. geldikten sonra bana hak vereceksiniz.

Kusura bakmayın da ben ecelimle ölmeyeceksem ölümümün bir anlamı olmasını isterim. Şayet askere gider de ölürsem annemden başka, beni seven birkaç insandan başka kimse umursamayacak bile bu durumu. O yüzden ne sizin için ne de o saraydaki uzun gürcü ajan için hayatımı ne tehlikeye atacağım ne de feda edeceğim. Siz yapmakta özgürsünüz.

(bkz: ballistofobi)

Bu kararı vereli 1 yıl oldu. Kendime sürekli soruyorum 'ne için öleceğim?' diye ve hiçbir cevap bulamıyorum. Ben katledilmek istemiyorum, hayatımdan 6 ayın çalınmasını istemiyorum. Biliyorum böyle yazdığım zaman hoş olmuyor, bende kızıyorum kendime. Ama kabullenemiyorum, inandıramıyorum kendimi bir amaç uğruna öleceğime.