aranan huzur

bulunamayan dört yapraklı yonca misalidir. keşmekeş hayatta hepten şeş olmuş, altı morumsu halkalı gözlerle bakılan ufka dalgınlık anlarında neden sorularına gark eder kişiyi. hergün binlerce hamle yaptığımız satranç tahtası misali yaşamda yorulmak bilmeden oynanan oyunlar ve ebe kimdi ki unuttum... ebe benim lan öylece itilmiş, ittirgenlik tutturmaya çalışıp el verecek adam bensem kolum hep ileride ayamın içi hep görünür olmalı kıçtan bakış açısıyla. dokundum, dokuncam, geldim, yettim, kaçmasana lan bittim...

belki de insanın kendi içinde olan ama birtürlü bulamadığı huzurdur.

kaos teorisinin, "kaostan düzen ve düzenden de kaos oluşur" söylemine göre, bulunsa da dahi eninde sonunda yeniden cehenneme dönüşecek olan huzurdur.

aranan ama arandığın da bir türlü bulunamayıp. insanı isyana sürükleyen ama kimi zaman da en beklenmedik zaman da türeyen ruh hali...

(bkz: uzaklarda arama)

(bkz: huzur mezarda)

(bkz: duz kadın)

aradığınız huzura şu anda ulaşılamıyor. lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.

her kime/neye inanılıyorsa onun içinde aranmalıdır huzur. zira bu dünyanın kendisi barındırmıyor öyle bir hissiyatı.

yapmacık değil;

onun yanında kendim olmalıyım...

kendim gibi davranmalıyım,

yalansız...

sadece kollarında bulmalıyım aradığım huzuru;

yanına uzandığımda derdimi,sıkıntımı,benliğimi unutmalıyım...

hayallerimi kurmak yerine o an yaşamalıyım...

gözlerine baktığımda içini görmeliyim;

aklımdan geçeni bilmeli,

aklında geçeni hissetmeliyim...

güvenebilmeliyim;

herşeyden ve herkesden çok...

görmek için sabırsızlanmalı,

yanına varacağım saate kadar geçen dakikaları hesap etmeliyim...

sadece benim olmalı;

sadece onun olmalıyım...

var mı bundan daha güzel bir huzur?...

bilmiyorum...

evet;

arıyorum...