ankara

üniversitesini kazandığım cenabet şehirdir. hayır o ne kasvet, o ne yavanlık arkadaş. kıç kadar kızılayıyla abaza dolu ulusuyla o ne biçim şehir! gerildim bak yine.

soğuk, çok çok soğuk bir şehir. neden bu kadar soğuksun ankara?

çinçin'de ki suç oranını azaltmak için orada yaşayan insanların oraya buraya dağıtıldığı sevilesi şehir.
çinçin'e girecek insanın dövüş sanatlarını ve mermi yakalama tekniklerini bilmesini gerektiren yer.
öğrenciler için ideal olan, kiraları uygun ve ulaşımı kolay olan şehir.

(bkz: ankara nın bağları da büklüm büklüm yolları)

(bkz: ankara kapkara)

adına onlarca şiir, onlarca şarkı yazılmış yalnız şehrimdir, candır, canandır.

65 yaş üstü yaşlılara serbest kart verildiği ve otobüs sayıları azaltıldığı için kalabalık bi toplu taşıma şansı yaratan şehir.

Herkezin kabadayi agir abi takildigi sehrim.

çok kalabalık bazen kusasım geliyor insanları görünce.

Gazi vesilesiyle geldiğim, memleketim gibi olmuş canim şehrim benim.

Hangi üniversiteleri iyi merak ettiğim şehir.

günü gelip buradan ayrıldığımda hiç özlemeyeceğimden eminim. bu kadar net konuşuyorum.

bir şehir.

türkiyenin en kalabalık 2. şehridir. kalabalık olmasının nedeni başkent olmasıdır.

Türkiye Cumhuriyeti'nin Başkenti ve Kurtuluş Savaşı mücadelesinin merkezidir.

Hep yasanılması gerektigini dusundugum şehir. Soguktur

kurtulmak için var gücümle çalıştığım şehir.

soğuk memleket. insanları da bi o kadar soğuk binaları plansız, yeşillikleri az, trafik bok gibi zaten. bunları küçük bi yerden çıkıp gitmiş olan biri olarak söylüyorum tabi. yoksa denizi olsa ne olmasa ne.

basit hayallerim vardı.

Soğuk bir şehirdir diye ucuz bir tanımı haketmeyen şehir.
Sanki tek denize kıyısı olmayan şehirmiş gibi davranılmasa keşke şehri.

bir şehri güzelleştiren denizi değil bakınca yüzünüze tebessüm konduracak insanların varlığıdır.

Deniz görmek yerine evimde sahlebimi yapıp soğuğuna karşı oturmayı gri binaların yanan ışıkları sızarken karanlığa iyi ki buradayım demek isterdim.

varoşu ve soğuğu cekilmez memleket.

soğuk bir şehirdir.10 dk içerisinde gazi mahallesine gelicek olan varsa gelsin bir şey denicem.

soğuk bir şehirdir ve insanları oyunhavası dinler.

muhtemelen hiçbir zaman sevemeyeceğim şehir. hiç yaşamadım uzun vadeli, hatta gitmedim bile. önyargı değil de ne bileyim, ben alışmışım deniz görmeye. denize kıyısı olmayan şehirler; sarımsaksız paça gibi, çaysız simit gibi, midyesiz bira gibi, gibi de gibi. sanki hep biraz eksik... şu an izmirde yaşıyorum. evim deniz manzaralı değil. yeri geliyo 2 hafta deniz görmüyorum. ama denize 20 dk uzaklıkta olduğumu biliyorum... otobüsle ulaşım sağlarken eşrefpaşayı geçip o tepelerden konağa indiğimde içimi bir huzur kaplıyor denizi görünce. o kalabalık şehrin yoğunluğunu alıveriyor üzerimden, bir sürü evin ardından ay gibi güneş gibi doğuyor gözlerime. alsancak kordona oturup biramı içerken güneşin batışını izlemekten öyle keyif alıyorum ki... ege insanı olarak en alışamayacağım şehirlerden biri sanırım ankara...

En güzel yeri doksanlara kadar yenimahalledeki bahçeli evleriydi onların da imarla amına koydular. O çocukken yağan kar da artık yağmıyor. Kok kömürüyle yanan sobada taşşaklara kadar ısınmak mustafa Kemal lisesiyle kavgalar kerem ve as Sineması piçlikleri gençlik parkının küçük treni. Halide edip ortaokulunun en güzel kızı yeşim vs Güzel mazinin parçaları..

soğuk bir şehirdir. fakirim, kusura bakmayın.

not: ankara'nın içinde sadece ankaralılar yaşamaz.

birkaç örnek:
-memurlar, askerler, polisler
-milletvekilleri ve aileleri
-gurbetçiler ve çocukları
-üniversite öğrencileri

yaşamaktan keyif aldığım şehirdir.